้ข้าเหยียบข้าม!”
กาลก่อน หมัดของเจียงผิงอันเกือบทำลายดวงจิตแห่งเต๋าของเขา
แต่ทั้งหมดนี้เปลี่ยนไปแล้ว เขาได้พลังเซียนมาแล้ว
หลังจากย่อยพลังนี้เสร็จสิ้น เขาจะไปยังศาลาสาขาแคว้นชางหลาน เหยียบย ่าเจียงผิงอันให้จมดิน!
เขาได้พลังเซียนมาแล้ว เจียงผิงอันจะเอาอะไรมาชนะ?
เมื่อนึกถึงสภาพน่าสมเพชของเจียงผิงอันยามถูกเหยียบย ่าจมดิน รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมก็ปรากฏที่มุมปากของชิวผิงเซิงโดยไม่รู้ตัว
ข้าล่ะรอวันนั้นจริง ๆ
ที่ไหนสักแห่งใต้ทิวเขาแห่งหนึ่ง
เจียงผิงอันเช็ดน ้าลายออกจากตัว
“เสี่ยวเซียง ทำเช่นนี้ไม่ดีนะ ภายหน้าอย่าทำเช่นนี้อีกเลย”
ภาพลักษณ์เสี่ยวเซียงไม่เหลือแล้ว นางเป็นจักรพรรดินีผู้เย็นชาสง่างามยิ่งแท้ ๆ แต่ยามไร้ผู้ใดรอบข้าง นางกลับบ้าระห ่าเสียยิ่งกว่าจิ้งจอกเก้าหางจี้เฟยอีก น่ากลัวเกินไปแล้ว
เฉียนฮวั่นโหรวคลับคล้ายมิได้ยินอะไร หลังจากพักผ่อนเสร็จสิ้นนางก็เริ่มฝึกฝนทะลวงขอบเขตอย่างจริงจัง
เมื่อการทะลวงขอบเขตเริ่มต้น คลื่นกฎฟ้าดินทรงพลังก็กระเพื่อมพล่านรุนแรง รัศมีเซียนเรืองรองเจิดจรัส
เจียงผิงอันสีหน้าเปลี่ยน ก่อนหน้านี้ยามเขาทะลวงขอบเขต เขามียอดสมบัติระฆังสีดำคลุมไว้ จึงมิเกิดคลื่นพลังแปรปรวนมากมาย
แต่ยามนี้ แม้จะอยู่ใต้พสุธา ก็ยังเกิดการเคลื่อนไหวรุนแรง
เจียงผิงอันรีบนำธงค่ายกลออกมาก่ออาคม
แต่หาได้ผลไม่
รัศมีเรืองรองเจิดจรัสทะลวงแดนดินขึ้นสู่จักรวาลพร่างพราว
เจียงผิงอันรีบนำระฆังสีดำออก
