ข้า? เจ้าสำเร็จแล้ว ไปตายซะ!”
เถียนซีเงื้อมือทั้งสี่ จันทร์เพ็ญดวงมหึมาก่อตัวเหนือศีรษะ
อำนาจศักดิ์สิทธิ์ของเคหาสน์เทพจันทรา ‘วงล้อจันทรา’
จันทร์เพ็ญดวงนี้แตกต่างจากที่เจียงผิงอันเคยเห็นครั้งก่อน มันใหญ่โตและทรงพลังยิ่งกว่า
นอกจากนั้น ดวงจันทร์นี้มิได้มีแสงจันทร์สว่างบริสุทธิ์ แต่เป็นพลังชั่วร้ายสีเทาทึบ
เจียงผิงอันใช้วิชาดึงดาราผลักเฉียนฮวั่นโหรวออกห่าง แล้วใช้หมัดทำลายล้างเข้ารับการโจมตีเต็มกำลัง
ดวงจันทร์มหึมาสีเทากระแทกใส่ ระเบิดปราณยิ่งใหญ่ชวนขนลุกจนเจียงผิงอันกระเด็นไปกระแทกกับผนังระฆังสีดำ ส่งผลให้ระฆังทั้งลูกสั่นสะท้าน
แม้เถียนซีจะบรรลุสู่ขอบเขตบูรณาการได้ไม่นาน ระดับความเข้าใจต่อเคล็ดพลังมิได้สูง นางก็ยังเป็นยอดฝีมือขั้นกลางขอบเขตบูรณาการอยู่ดี
นางสามารถใช้อำนาจศักดิ์สิทธิ์ในขั้นแรกได้แล้ว
เถียนซีผู้กลายพันธุ์มองเจียงผิงอันอย่างเหยียดหยาม “ห้าปีแล้วแต่หามีการพัฒนาไม่ ขยะเอ๊ย!”
การได้แก้แค้นนั้นช่างหอมหวาน
ร่างของเจียงผิงอันสะท้านร้าวทั่วกาย อำนาจสีเทาแผ่กระจายผ่านแผลที่หมัดไปทั่วร่าง
อำนาจสีเทานี้เป็นเช่นสีย้อม เมื่อสัมผัสกาย มันก็ย้อมปราณในตัวเขาเป็นสีเทาตามแล้วลุกลามอย่างรวดเร็ว
เจียงผิงอันรีบเร่งปราณมารในตัว คิดจะขับอำนาจนี้ออกไป
ทว่า เขาก็ต้องสะพรึงเมื่ออำนาจนี้มิอาจขับออกไปได้เลย!ปราณมารของเขาก็ถูกแทรกซึมไปเช่นกัน!
เจียงผิงอันหน้าเสีย ดวงตาเรืองประกายมุ่งมั่น ตัดแขนขว
