ียงหกชั้น
“เฉียนฮวั่นโหรวได้หกแต้ม รวมแล้วยี่สิบหกแต้ม”
ชิวเฟิงประกาศผลการประเมิน
เฉียนฮวั่นโหรวจากไปอย่างเงียบเชียบ ให้ผู้อื่นเข้าทดสอบต่อไป
“หยวนเผิง ห้าแต้ม รวมยี่สิบแต้ม”
“จูจื้อซ่วย เจ็ดแต้ม รวมเก้าแต้ม”
“เจี่ยชุนอิง สิบสองแต้ม รวมยี่สิบเจ็ดแต้ม”
ไม่นานนักก็ปรากฏสองบุคคลที่ได้แต้มเกินเจียงผิงอันกับเฉียนฮวั่นโหรว
นี่ยังหมายความว่าทั้งสองสิ้นคุณสมบัติได้วิชาจำแลงเซียนมา
โอกาสที่รอคอยมาสิบปีล้วนเสียเปล่า
มิใช่เพราะพวกเขาไม่แข็งแกร่งพอ แต่การประเมินรอบสุดท้ายนี้มีปัญหา!
กำแพงจะถล่มกี่ชั้น สามารถควบคุมได้ทั้งหมด!
แต่พวกเขาก็จนใจ
ต่อให้รู้ก็ขัดขืนมิได้
เซียนมนุษย์ เพียงคำนึงเดียวก็ฆ่าพวกเขาได้
เมื่อเห็นทั้งสองเสียโอกาสได้วิชาจำแลงเซียน รอยยิ้มก็พลันปรากฏบนใบหน้าเย็นชาของเซินถูอี้
ถึงพวกเจ้าจะเยี่ยมยอดแล้วเช่นไร? สุดท้ายก็ยังมิได้วิชาจำแลงเซียนมาเหมือนเขานั่นแหละ
เจียงผิงอันไม่อยากอยู่ดูต่อ กล่าวกับเฉียนฮวั่นโหรวว่า “ไปกันเถอะ”
เฉียนฮวั่นโหรวไม่พูดอะไรมาก นางพยักหน้าเงียบ ๆ แล้วตามไป
ชิวผิงเซิงเห็นทั้งสองคล้อยหลังก็ถ่ายทอดกระแสปราณท้าทาย“น ้าหน้าอย่างพวกเจ้ายังอยากสู้กับข้า? ยังอยากได้วิชาจำแลงเซียนอีกหรือ?”
“ข้าบอกพวกเจ้าตรง ๆ เลยก็ได้ เดิมทีผู้ที่จะได้วิชาจำแลงเซียนถูกกำหนดไว้ล่วงหน้าแล้ว พวกเจ้าพยายามให้ตายก็สู้ข้าไม่ได้หรอก”
“คนอย่างพวกเจ้าไม่รู้จักประมาณตน พยายามเพื่อชิงของของพว