ว่าแล้ว สีหน้าของชายผู้นั้นก็เปี่ยมความเคร่งขรึม เขาใช ้แขน ข้างเดียวของตนชักกระบี่ ตะโกนกล่าวกับเหล่าทหารผู้บาดเจ็บ “ทหารทุกนายจงฟัง ติดตามข้าไปสังหารศัตรูเสีย!”
“รับด้วยเกล้า!”
เหล่าชายฉกรรจ์กล่าวลาลูกเมีย ออกเดินทางสู่เทือกเขาไร ้ สิ้นสุดด้วยหัวใจมาดมั่นพร ้อมสละชีพ
การรุกรานของเผ่ากระทิงสามเขาท าให้เมืองของพวกเขาเจียน ล่มสลาย ผู้ฝึกตนมากมายหนีกระเจิง
เมื่อได้ยินว่ามีขุมกาลังใหญ่จู่โจมตอบโต้เผ่ากระทิงสามเขา ผู้ ฝึกตนซึ่งกระจายกันไปล้วนกลับมาอย่างไม่ลังเล ดั้นด้นบุกเทือกเขา ไร ้สิ้นสุดเพื่อสมทบฆ่าศัตรูกับอัจฉริยะและยอดฝีมือจากสามขุมกาลัง ใหญ่
คนตายได้ แต่เมืองห้ามดับสิ้น!
แม้จะรู ้ว่าต้องตาย พวกเขาก็ยังเหมือนแมลงเม่าหยอกอัคคี คิด ดับไฟด้วยสังขารตน
