“วิชานี้ไม่ไหว หนึ่งแต้ม”
“ข้าบอกไปแล้วนะว่าอย่าส่งวรยุทธ์อื่นมา ใครกันยังทู่ซี้ ศูนย์แต้ม”
“วิชานี้ไม่เลวเลย แปดแต้ม”
เซียนมนุษย์ทั้งสิบให้คะแนนวรยุทธ์โดยไม่ทราบผู้สร้าง ยิ่งผลถูกประกาศ คะแนนสูงก็เริ่มปรากฏขึ้นตามกัน
จนเมื่อการประเมินกำลังจะจบ ก็มีสิบแต้มสองวิชา เก้าแต้มสองวิชา แปดแต้มหนึ่งวิชา และหกแต้มหนึ่งวิชา
ประมุขศาลาทั้งสิบชำเลืองกัน ตระหนักแล้วว่าบางอย่างไม่ชอบมาพากล
หกโผล่มายังเป็นไปได้ แต่ไฉนคะแนนเฉียด ๆ เต็มจึงเยอะนัก?
รุ่นนี้มีอัจฉริยะเยอะเพียงนี้เลยหรือ?
เดี๋ยวต้องขอดูหน่อยว่าอัจฉริยะคนใดสร้างวรยุทธ์ใกล้คะแนนเต็มได้บ้าง
เยี่ยอู๋ฉิงยืนอยู่ด้านหลังจัตุรัส มือถือกระบี่ มองสองวรยุทธ์คะแนนเต็มตรงหน้าแล้วยืนยัน
“ผลสิบแต้มสองวิชานี้ต้องเป็นของลูกพี่กับลูกพี่หญิงแน่ ๆ”
หลัวอีเฟยซึ่งยืนอยู่ข้างกันอ้าปากคิดบ่นเยี่ยอู๋ฉิง แต่สุดท้ายก็หุบปากกลับไป
ชายผู้นี้เทิดทูนเจียงผิงอันไม่ลืมหูลืมตา ไม่ฟังอะไรที่นางพูดหรอก มีเพียงสัจธรรมเท่านั้นที่จะหุบปากเขาได้
หลัวอีเฟยยอมรับว่าเจียงผิงอันกับเฉียนฮวั่นโหรวเก่งมากจริง ๆแต่ไม่มีทางเลิศล ้าเสียทุกด้านได้หรอก จะมีคนสมบูรณ์แบบอยู่ได้อย่างไร
หากเยี่ยอู๋ฉิงเดาว่าเจียงผิงอันได้แปดหรือเก้าแต้มก็คงธรรมดาเพราะถึงอย่างไร ทุกผู้ก็อยากให้คนที่พวกตนชื่นชมเลิศล ้าได้ดีอยู่แล้ว
แต่เยี่ยอู๋ฉิงกลับบอกว่าเจียงผิงอันได้คะแนนเต็ม
หลัวอีเฟยใช้หัวแม่เท้าคิดยังรู้
