แต่ขณะเดียวกันนั้น แขนของเขาก็ถูกสะบั้นขาด
เจียงผิงอันคว้าแขนข้างนั้นกลับมาต่อ เร่งวิชาเยียวยาบาดแผล ขณะที่อัสนีสายหนึ่งพุ่งลงฟาดสู่พื้น พฤกษามากมายระเนระนาด
เจียงผิงอันฝืนทนความเจ็บปวด ก้าวถอยออกไป
เจียงผิงอันยังคงแลกบาดแผล สู้ประชิดกับร่างอวตารของหนาน กงเสิน ทิ้งการป้ องกันมากระหน่าโจมตี
ไม่นานจากนั้น เขาก็กาจัดอวตารนี้ได้สาเร็จ แต่เจียงผิงอันก็ยัง ถูกหนึ่งมีดฟาดฟันจากเบื้องหลัง กระดูกสันหลังเจียนขาด กระดูกกา ยาศักดิ์สิทธิ์สีทองปรากฏขึ้น
ยามทุกผู้เห็นภาพนี้ พวกเขาต่างตกตะลึง
เจียงผิงอันก าลังจะพ่าย!
ว่าแล้วเชียว หนานกงเสินยังคงเหนือกว่า
เมื่อเห็นเจียงผิงอันบาดเจ็บ เมิ่งจิงก็ร ้อนใจน้าตาคลอ “หนานกง เสินสมควรตาย เจ้ารอก่อนเถอะ!”
