อวิ๋นหวงหน้าแดง มองเซี่ยชิงอย่างขัดเขิน พี่หญิงผู้นี้ชักหยอก ใกล้ใต้สะดือไปทุกที
นางเผลอตัวช าเลืองเจียงผิงอัน ไม่รู ้อีกฝ่ายคิดอะไรอยู่
แล้วนางก็พบว่าเจียงผิงอันหน้านิ่งเฉย จ้องมองกฎเกณฑ์แห่งไม้ ในมืออย่างเคร่งขรึม ไม่ได้สนใจอะไรเลย
บทที่ 184 ทูตน ำทำงจำกหอต ำรำเทียนเต้ำ
“ฮ่ำ ๆ ล้อเล่นน่ำ”
เซี่ยชิงเคร่งขรึมยิ่งต่อหน้ำผู้อื่น แต่ต่อหน้ำทั้งสอง นำงมักหยอก ล้อเช่นสหำย
นำงมอบแหวนเก็บของให้ทั้งคู่คนละวง
“นี่คือทรัพยำกรที่ข้ำขอมำจำกผู้เฒ่ำทั้งหลำย เพียงพอให้พวก เจ้ำใช้ได้เป็ นเวลำร้อยปี”
“หอตำรำเทียนเต้ำโหดร ้ำยอย่ำงยิ่ง ภำยในอยู่เช่นปลำใหญ่กิน ปลำเล็ก อย่ำได้เผยคมมำกเกินไป”
“วันที่พวกเจ้ำกลับมำ จะเป็ นวันที่ข้ำขึ้นครองบัลลังก ์ และเป็ น ยำมที่เรำจะตอบโต้ต้ำฉู่ด้วย!”
ขณะนี้ ในที่สุดเซี่ยชิงก็เผยสีหน้ำเคร่งขรึม เปี่ยมอำนำจแน่วแน่
นำงนำแหวนเก็บของอีกวงส่งให้กับอวิ๋นหวง
“ทูตน ำทำงจะท้ำประลองประเมินเจ้ำ ปำกบอกว่ำเป็ นกำรทดสอบ พลังต่อสู้ของยอดฝีมือ แต่แท้จริงคือมำหยั่งว่ำจะได้ทรัพยำกรไปมำก เพียงไร ทูตน ำทำงมีสองคน ให้หนึ่งกฎเกณฑ์ต่อคนก็พอแล้ว”
“จำไว้ว่ำ อย่ำได้ยั่วโทสะทูตนำทำง หำกพวกเขำไม่นำทำงเจ้ำ ก็ ไม่อำจเข้ำสู่หอต ำรำเทียนเต้ำได้เลย”
เซี่ยชิงกำชับอย่ำงเคร่งขรึม
