ดี… ดีมากเลยเจ้านี่
จิตสังหารแรงกล้านัก กล้าฆ่ากระทั่งทูตนาทาง
“ฆ่าไปก็ดีแล้ว ขยะพรรค์นี้ควรถูกทาลายเสีย ไม่ไปหอตารา เทียนเต้ากันก็ได้”
เซี่ยชิงเห็นชอบกับการกระทาของเจียงผิงอัน
“รีบมาที่ซากโบราณมหาจักรพรรดิเสีย เจ้าไม่ไปก็ดีแล้ว อัจฉริยะจากต้าฉู่ไล่โจมตีอัจฉริยะจากต้าเซี่ยเราทั่วไปหมด ข้าเห็น แล้วขายหน้า”
“ข้ากาลังจะเรียกอัจฉริยะคนอื่นมาพอดี แต่ในเมื่อพวกเจ้าไม่ได้ ไปไหน ก็มาฆ่าเจ้าพวกคนจากต้าฉู่นี่เลยมา!”
มิเพียงคนจากต้าเซี่ยไปยังซากโบราณมหาจักรพรรดิ คน จากต้าฉู่และแดนดินสานักอื่นก็ไปเช่นกัน
คนเหล่านี้กาลังประชันชิงโอกาสภายใน
อวิ๋นหวงเห็นเซี่ยชิงไม่ถือโทษก็ผ่อนหายใจโล่งอก กล่าวขึ้นยิ้ม ๆ “องค์หญิง เดี๋ยวเราจะไปหาเพคะ!”
ซากโบราณมหาจักรพรรดิตั้งอยู่ในแคว้นหลิงไห่ ไม่ห่างจากต้า เซี่ยมากนัก
เจียงผิงอันสนใจซากโบราณมหาจักรพรรดิยิ่ง และอยากทราบ ว่ามหาจักรพรรดิสร ้างขอบเขตของตน ก้าวย่างเช่นไรยามไร ้ระบบ ฝึกฝน
มันเป็ นประโยชน์ต่อเส้นทางที่เขาเดินอย่างยิ่ง
แน่นอน เรื่องสาคัญคือไปหาโอกาส
เจียงผิงอันและอวิ๋นหวงชาเลืองมองกัน ก่อนจะจรจากมุ่งตรงสู่ ซากโบราณมหาจักรพรรดิ
“ฮ่า ๆ”
ในที่สุด เซี่ยหยวนเฮ่าก็ฟื้นจากความตกใจ หัวเราะออกมาดังลั่น “มหาจักรพรรดิอานวยพรแก่ต้าเซี่ยเราแล้ว ฮ่า ๆ”
