“หากสร ้างตานไม่ได้ ภายหน้าก็มิอาจบรรลุวิญญาณแรกก าเนิด และแปรเทวะได้น่ะสิ?” อัจฉริยะผู้หนึ่งกล่าว
หญิงชราพยักหน้า “นั่นแหละปัญหา จึงบอกว่าเขาเดินผิดทาง”
“หากบรรลุขอบเขตวิญญาณแรกก าเนิดไม่ได้ แข็งแกร่งไปมี ประโยชน์อะไร?”
ผู้คนซึ่งเดิมผงะไปเพราะเจียงผิงอันพลันผ่อนคลาย
พวกเขาที่นี่ แม้อ่อนแอสุดก็สร ้างวิญญาณแรกกาเนิดได้
“ฮ่า ๆ อย่างนี้เอง เจ้าบรรลุขอบเขตวิญญาณแรกกาเนิดมิได้ ไร ้ ประโยชน์สิ้นดี!”
หลี่อี้เตาเมื่อครู่ยังริษยาในความแข็งแกร่งของเจียงผิงอันอยู่ ยาม ได้ยินว่าอีกฝ่ายบรรลุขอบเขตวิญญาณแรกกาเนิดมิได้ก็ปรีดาขึ้นมา ทันที
ในที่สุด เซี่ยชิงก็เข้าใจว่าเหตุใดเจียงผิงอันจึงไม่สร ้างตานเสียที
ปรากฏว่ามิใช่เพราะเขาไม่อยากสร ้างตาน แต่ท าไม่ได้ต่างหาก
