มิอาจคงสภาพอำนาจศักดิ์สิทธิ์ไว้ได้ การโจมตีจึงหยุดลง
อัสนีหยินของอีกฝ่ายสลายตัว เผยใบหน้าเย็นชาไร้อารมณ์ของเจียงผิงอัน สิ่งที่แตกต่างไปจากกาลก่อนคือเส้นผมดำของเขาแปรเปลี่ยนเป็นขาวโพลน
“ทำได้แค่นี้หรือ?”
ทันทีที่ห้าพยางค์นี้ถูกเอ่ย ปวงชนก็สัมผัสได้ถึงความมั่นใจและพลังอันเกินบรรยาย
ปวงชนล้วนตกใจเมื่อพบว่าปราณจากตัวเจียงผิงอันก็ทวีคูณขึ้นสามเท่าจากเมื่อครู่เช่นกัน!
ดวงตาของเถียนซีเบิกกว้าง “เจ้าก็ใช้อำนาจศักดิ์สิทธิ์ ‘แสงบุหลัน’ ได้หรือ?”
‘แสงบุหลัน’? ของกระจอกอะไร ควรค่าเทียบชั้นกับวิชาเทียมเทพสงครามด้วยหรือ?
เจียงผิงอันไม่มัวมากความ ใช้ ‘หมัดทำลายล้าง’ ออกมาเต็มกำลัง
ร่างของเถียนซีเคลื่อนเข้าหาเจียงผิงอันอย่างเกินควบคุม มิอาจต้านแรงดึงดูดนี้ได้
เมื่อสัมผัสอำนาจทรงพลังนี้ ใบหน้าของเถียนซีก็ปรากฏเค้าความกลัว นี่มันอำนาจศักดิ์สิทธิ์อะไร? แข็งแกร่งยิ่งกว่าแรงกดดันจาก ‘วงล้อจันทรา’ ของนางอีก!
“อย่าหวังเอาชนะคุณหนูผู้นี้ได้เลย!”
เถียนซีแผดเสียง ใช้ปราณเซียนในกายกระตุ้น ‘วงล้อจันทรา’และ ‘แสงบุหลัน’ เข้าต่อกรกับเจียงผิงอันอย่างดุเดือดอีกครั้ง
นางไม่เชื่อว่าบุตรีเจ้าเคหาสน์เทพจันทราผู้สูงส่งซึ่งถูกฝึกฝนด้วยทรัพยากรระดับสูงสุดแต่เด็กอย่างนางจะมาพ่ายให้บุคคลต ่าต้อยไร้ชื่อเสียง!
หมัดทำลายล้างกระแทกเข้ากับวงล้อจันทรา อำนาจชวนสะพรึงกวาดกระหน ่าทั่วอาคมมิติ แดนดินแหลกระเบิด สุญตาถล่มร้าว คลื่นพลั
