ตู้ม! ตู้ม!
เถียนซีถูกฟาดลงกับพื้นอย่างต่อเนื่อง เสียงเลื่อนลั่นดังสนั่น ฝุ่นควันกระจายคลุ้ง
พรวด!
เถียนซีตัดขาที่ถูกจับไว้อย่างเด็ดเดี่ยว แล้วรีบผละออกห่างจากเจียงผิงอัน
เถียนซีลอยตัวกลางอากาศ บรรยากาศเช่นนางเซียนไม่เหลือแล้ว ใบหน้าของนางบิดเบี้ยว กระดูกแตกหัก ร่างคลุกฝุ่น ขาข้างหนึ่งก็ขาดไป
นางถลึงตามองเจียงผิงอันพลางแผดเสียงอย่างเดือดดาล “เจ้าต้องตาย!”
ปราณชวนสะพรึงสายหนึ่งระเบิดออกจากร่างของนาง แล้วบาดแผลทั่วกายก็ฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว อาคมมิติสั่นไหวรุนแรง
ยอดฝีมือจากศาลาเติงเซียนสัมผัสปราณนี้ แล้วสีหน้าก็แปรเปลี่ยนไป
“ปราณเซียน!”
ผู้ฝึกตนขอบเขตหลอมสุญตาจะมีปราณเซียนได้อย่างไร?
นี่ต้องมิใช่สิ่งที่นางฝึกฝนเองอย่างแน่นอน!”
“เจียงผิงอัน รีบยอมแพ้เร็ว!” ผู้อาวุโสผู้หนึ่งจากศาลาเติงเซียนรีบเตือนขึ้น
เถียนซีมีปราณเซียนเสี้ยวหนึ่งอยู่กับตัว ทำให้นางเกิดการเปลี่ยนแปลงเกินคาดฝัน หากยังสู้กันต่อไป เจียงผิงอันตายแน่!
เฉียนฮวั่นโหรวตะโกนอย่างร้อนใจ “ผิงอัน รีบออกมาเร็ว!”
เจียงผิงอันหาได้ฟังสักนิดไม่ เขาใช้หมัดทำลายล้าง แปรเปลี่ยนเป็นอัสนีพุ่งเข้าโจมตี
เถียนซีเงื้อหมัดขึ้นรับการโจมตี
หมัดทั้งสองประสานกัน ปราณแข็งแกร่งแผ่กระจาย บรรพตรอบข้างล้วนถูกถล่มราบ
ทั้งสองต่างกระเด็นหงายไปพร้อมเพรียง
หัวใจของเจียงผิงอันเปี่ยมความตกใจ อีกฝ่ายมิได้ใช้อำนาจศักดิ์สิทธิ์อะไรเลย แค่ใช้เคล็ดวิชาธรรมดา ๆ แต่ก็รั
