อาย
เจียงผิงอันเมินเสียงของหลัวซู่ กระตุ้นอักขระคนเถื่อน ใช้จุลศาสตร์ไร้ลักษณ์ขยายตัว เกราะรบจำนงศึกและอัสนีหยินถูกปลดปล่อยออกมาคลุมทั่วกาย
ขณะนี้ เจียงผิงอันเป็นประหนึ่งเทพมาร เผชิญหน้าปราณเซียนอันทรงพลังแล้วโจมตีใส่ตรง ๆ
ทั้งสองปะทะกัน สุญตาสั่นสะท้าน กฎเกณฑ์ปั่นป่วนจากการปะทะของอำนาจอันทรงพลัง หากผู้ฝึกตนขอบเขตหลอมสุญตาทั่วไปสักคนมาถูกลูกหลง คงตกตายทันทีแน่แท้
หลัวซู่มองเจียงผิงอันตาค้าง มิคาดว่าเจ้าเด็กนี่จะมีไพ่ตายซ่อนไว้มากมายเพียงนี้
แต่เมื่อใช้วิชาลับแข็งแกร่ง ก็จะสิ้นเปลืองพลังมากมาย มิอาจทานทนได้นานเลย
ปวงชนนอกอาคมรู้สึกเหลือเชื่อยิ่งยามเห็นเจียงผิงอันหยุดเถียนซีไว้ได้ชั่วขณะ
“ปรากฏว่าเจียงผิงอันฝึกควบทั้งวิญญาณ กายาและจิต!”
“ที่แท้เขาก็แข็งแกร่งเพียงนี้ มิน่าเล่าจึงเป็นคู่บำเพ็ญของศิษย์น้องหญิงเฉียนได้”
“วิชาของเจียงผิงอันแปลกตายิ่งนัก ก่อนหน้านี้เขาไปอยู่ไหนมา?”
เหล่าศิษย์ศาลาเติงเซียนหารู้ไม่ว่าเจียงผิงอันแข็งแกร่งเพียงนี้พวกเขากระทั่งคิดว่าเจียงผิงอันหาคู่ควรกับเฉียนฮวั่นโหรวไม่ ยามนี้ประจักษ์แล้วว่าพลังต่อสู้ของเขาน่ากลัวเพียงไร
หากวัดพลังต่อสู้ในขอบเขตหลอมสุญตา เขาติดอันดับต้น ๆ ได้แน่นอน
ผู้ฝึกตนจากเคหาสน์เทพจันทราล้วนมีสีหน้าเคร่งเครียด หาคาดคิดไม่ว่าศาลาเติงเซียนยังมีอัจฉริยะผู้หยุดเถียนซีได้ชั่วคราวเช่นนี้ซ่อนตัวอยู่
แต่ผู้ชนะสุดท้ายย่อมต้องเป็นเถียนซี
เถียนซีกำ
