ชายวัยกลางคนในชุดบัณฑิตยิ้มเย้ย ก่อนย้อนถามว่า “ตอนนั้นข้าที่มีอายุเพียง 2,300 ปี ไม่เพียงแต่จะบรรลุถึงขอบเขตเทพขั้นสูงแล้ว แต่ยังเข้าใจการผสานรวมความลึกซึ้งของกฏแห่งลม 3 ประการ 2 ชุด…ความสำเร็จระดับข้า ในประวัติศาสตร์นิกายหมอกเร้นลับนั้น ปรากฏขึ้นแค่ไม่กี่คนเท่านั้น”
“หากไม่ใช่เพราะพวกมันต้องการให้ข้าเป็นผู้เฝ้าด่านในบันไดสวรรค์ เพื่อใช้เคี่ยวกรำชนรุ่นหลัง พวกมันคงฆ่าข้าทิ้งไปนานแล้ว”
“เช่นนั้น พวกมันไหนเลยจะกล้าปล่อยข้าไป…ข้าย่อมโดนตัดสินให้ถูกขังที่นี่ชั่วนิรันดร์เป็นธรรมดา…”
กล่าวถึงจุดนี้ มุมปากชายวัยกลางคนก็ยกยิ้มถากถาง “นิกายระดับจอมราชันเทพอันยิ่งใหญ่ ไม่คิดว่าสุดท้ายก็ขี้กลัวเยี่ยงมุสิกขลาดเขลา แม้แต่เทพขั้นสูงเช่นข้ายังหวาดกลัว…ช่างเหลวไหลสิ้นดี!”
ด้านต้วนหลิงเทียนหลังได้ยินวาจาที่ชาวัยกลางคนพึ่งกล่าวก็อดไม่ได้ที่จะแปลกใจอยู่บ้าง ด้วยไม่คิดเลยว่าในอดีตครั้งยังเยาว์ ชายวัยกลางคนผู้นี้จะประสบความสำเร็จขนาดนั้น
“เอาล่ะ จบการคุยไร้แก่นสารไว้เพียงเท่านี้เถอะ…เจ้าจะออกไปด้วยตัวเองหรือให้ข้าช่วยส่งเจ้าออกไป”
สายตาที่ชายวัยกลางคนใช้มองต้วนหลิงเทียน พลันหดเล็กลงเร็วไว จากนั้นพลังเทพที่ผสานเข้ากับกฏแห่งลมก็อันปั่นป่วนก่อนหน้าก็เริ่มหยุดลง แต่มันเป็นดั่งความสงบก่อนมหาพายุจะบังเกิด!
