และในขณะที่ยังอู่เยี่ยนกล่าวอธิบายให้เขาฟังนั้น ต้วนหลิงเทียนก็พบว่า จุดแสงที่สมควรเป็นชายซึ่งเดิมพัน กับสหายที่ยอมแพ้ในบันไดขั้นที่ 3 ได้วูบไปอยู่บนบันไดขั้นที่ 3 เรียบร้อยแล้ว
ขณะเดียวกันศิษย์ที่ยอมแพ้ในขั้นที่ 3 ดังกล่าว ก็เอาแต่มองจ้องจุดแสงที่พึ่งโผล่ในชั้นที่ 3 ไม่วางตา ปากยังขมุบขมิบพึมพําว่า “แพ้ออกมา รับแพ้ออกมาเสีย” ไม่หยุด ราวกับหมอผีกําลังร่ายค่าสาปแช่งอย่างไรอย่างนั้น
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ไม่มีใครสนใจการสาบแช่งของมัน สายตาของผู้คนต่างพากันจับจ้องไปยังด้วนหลิงเทียนไม่วางตา
ในสายตาที่จับจ้องมาก็เต็มไปด้ความอิจฉา บางคนยังฉายความริษยาออกชัด
เนื่องเพราะถึงอู่เยี่ยน นั้นเป็นคนที่ได้รับการขนานนามว่าโฉมงามอันดับ 1 ของนิกายหมอกเร้นลับ ซึ่งนั่นก็ไม่ต่างอะไรจากคนรักในฝันของศิษย์ชายหลายๆคนในนิกายหมอกเร้นลับ ปกติแล้วนางมักแลดูเย็นชายากเข้าถึง ไม่ค่อยได้ใกล้ชิดสนิทสนมกับใครมาก ไม่ต้องกล่าวถึงศิษย์สายในที่เป็นผู้ชายเลย
“ว่าแต่ ปกติแล้วศิษย์สายในที่ยังมีด่านพลังอยู่ในขอบเขตเทพนั้น จะขึ้นไปได้มากสุดกี่ชั้นหรือ?”
ด้วนหลิ้งเทียนเอ่ยถามถึงอู่เยี่ยน
บันไดสวรรค์เบื้องหน้า เขานับได้ 19 ขั้น
ตอนนี้เขาเห็นว่าในบันไดสวรรค์นั้น มีจุดแสงกระพริบวูบวาบอยู่ต่ํากว่าขั้นที่ 12 ทั้งสิ้น
ตั้งแต่บันไดขั้นที่ 12 ขึ้นไป กลับไม่มีจุดแสงสักดวง
