ศิษย์สายในที่ส่งมอบหินเทพไปก่อนหน้า พอได้รับหินเทพกลับคืน สีหน้าอึมครึมของมันก็กลายเป็นยิ้มร่าทันที ราวกับอารมณ์ขุ่นมัวก่อนหน้าหายไปหมดสิ้นตั้งแต่เห็นสหายจบที่ขั้น 3
การทะเลาะของศิษย์ทั้ง 2 ก็เป็นฉากเล็กๆที่เห็นได้เป็นประจําในการแข่งขันไต่บันไดสวรรค์
“พวกเจ้าดูนั่น ศิษย์พี่ฉอรี่ขึ้นไปถึงขั้นที่ 8 อีกแล้ว!”
ในขณะที่ตัวนหลิงเทียนหันกลับไปให้ความสนใจกับบันไดสวรรค์เบื้องหน้าอีกครั้ง เขาก็ได้ยินเสียงอุทานหนึ่งดังขึ้น จากนั้นก็หันไปมองงบันไดขั้นที่ 8 ทันที และพบว่ามีจุดแสงเล็กๆดวงหนึ่งพึ่งจะส่องสว่างขึ้นบนบัน ไดขั้นที่ 8
จุดแสงเล็กๆดวงนั้น เดิมทีก็อยู่ในบันไดขั้นที่ 7
“คราวนี้ศิษย์พี่ฉอวใช้เวลาในขั้นที่ 7 น้อยกว่าเดิมมาก…ดูเหมือนพลังฝีมือศิษย์พี่จะก้าวหน้าขึ้นไม่น้อย”
ศิษย์สายในบางคนยังกล่าวออกมาด้วยความทอดถอนใจ
“ฉือ?”
ทันใดนั้นมุมปากตัวนหลิงเทียนพลันยกยิ้มแสยะเย้ยหยันขึ้นมา ถึงแม้เขาจะไม่เคยเห็นหน้าศิษย์สายในนามฉือที่ว่า แต่เขาก็รู้ได้ไม่ยากว่าอีกฝ่ายสมควรเป็นคนที่ถูเฟิงส่งมาหาเรื่องเขา
เขาไม่ได้แปลกใจอะไรที่อีกฝ่ายมาทําเขาซ้ําแล้วซ้ําเล่าในขณะที่เขาปิดด่านบ่มเพาะ เพราะเขารู้ดีว่าอีกฝ่านั้นถูกถูเฟิงส่งมาให้จับตาดูเขา และหาเรื่องกวนใจเขา
“ขั้นที่ 8 รี?”
