ต้วนหลิงเทียนที่ได้ยินค่าปลอบของถึงอู่เยียนเขาก็เข้าใจได้ว่าอีกฝ่ายกริ่งเกรงเขาได้รับผลกระทบจากค่าครหาดังกล่าว จึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกพูดไม่ออกอยู่บ้าง
เขา ต้วนหลิงเทียน จากระนาบโลกียะไปต่อที่ระนาบเทวโลก จวบจนมาถึงระนาบเทพแห่งนี้ ไม่ทราบผ่านการเคี่ยวกรําทางอารมณ์มาเท่าไหร่ จะมาได้รับผกระทบจากเรื่องเล็กน้อยเพียงเท่านี้ได้อย่างไร?
“เช่นนั้นก็ดี”
ข้อความตอบกลับของต้วนหลิงเทียนนั้น แม้จะสั้นๆ แต่ถึงอู่เยียนก็สัมผัสได้ถึงความไม่แยแสในน้ําเสิ่งอันนิ่งสงบของต้วนหลิงเทียน นางจึงตระหนักได้ว่าต้วนหลิงเทียนไม่สนใจค่าครหาเหล่านั้นจริงๆ
“ตั้งแต่วันนี้ไป ตลอดจนหนึ่งเดือนหลังจากนี้ ก็ถือว่าอยยู่ในช่วงการแข่งขันไต่บันไดสวรรค์…เจ้าสนใจไปชมดูให้บันเทิงใจหรือไม่? หรือเจ้าจะลงแข่งด้วย?”
ถังอู่เยี่ยนกล่าวถาม
“ข้าว่าจะลองแข่งดู”
ต้วนหลิงเทียนกล่าว
“หวังว่าเจ้าจะได้อันดับดีๆ”
หลังถึงอู่เยี่ยนกล่าวอวยพร และต้วนหลิงเทียนตอบกลับว่าขอบคุณ นางก็เงียบไปเลย และไม่ได้บอกว่าตัวนางเองจะไปด้วยหรือไม่
อย่างไรก็ตาม ถังอู่เยี่ยนจะไปก็ดีไม่ไปก็ดี ไม่ได้มีผลกระทบอะไรสําหรับต้วนหลิงเทียนแม้แต่น้อย เขาไม่แม้แต่จะคิดเรื่องนี้ด้วยซ้ํา เพียงมองไปยังเหล่าศิษย์สายในที่พากันเห็นร่างข้ามฟ้า และโจนร่างขึ้นฟ้าติดตามไปทันที
