จังหวะนี้ไม่ต้องให้ใครมาบอกต้วนหลิงเทียนก็รู้ได้ทันที ว่าใครมันส่ง 2 คนตรงหน้าให้มาหาเรื่องเขา ไม่พ้นต้องเป็นศิษย์ของอาวุโส 2 แห่งนิกายหมอกเร้นลับ ถูเฟิง ที่ถูกเขาปฏิเสธไปวันนั้น
“หรือ…ถูเฟิงไม่ได้บอกพวกเจ้าว่าข้าเป็นใคร?”
ต้วนหลิงเทียนมองจ้องสองคนตรงหน้าด้วยสายตาลึกล้ำ และครรู่ต่อมาเขาก็พบว่าอีกฝ่ายหน้าถอดสีไปทันที แต่ละคนมองจ้องเขาด้วยท่าทางทำราวกับเห็นผีกลางวันแสกๆ
ถึงแม้พวกมันอาจจะไม่ได้ถูกถูเฟิงส่งมา แต่พวกมันมาที่นี่เพราะถูเฟิง
เพราะก่อนหน้าถูเฟิงนั้นได้มาคุยกับศิษย์พี่ของพวกมัน และพวกมันเองก็มักจะติดตามศิษย์พี่คนดังกล่าวจึงได้ยินถูเฟิงกล่าวถึงเรื่องที่มีศิษย์สายในคนใหม่พึ่งเข้ามาในนิกายหมอกเร้นลับ จึงอยากให้ศิษย์พี่ของพวกมันมาหาเรื่องอีกฝ่าย…
ทั้งคู่หารือกันในที่ส่วนตัวอย่างจริงจัง กระทั่งตกลงกันว่าหากศิษย์พี่ของมันฆ่าต้วนหลิงเทียนได้แล้ว จะจ่ายราคาให้อย่างงาม พวกมันก็เลยคิดจะมาหาเรื่องอีกฝ่ายเป็นการหยั่งเชิง เพื่อนำข้อมูลไปบอกต่อศิษย์พี่เพื่อสร้างความดีความชอบ
เพียงแต่พวกมันกลับไม่คิดไม่ฝันเลย ว่าชายหนุ่มที่พวกมันคิดมาหาเรื่องด้วยจะแลดูหยิ่งผยองไม่เห็นหัวพวกมันด้วยซ้ำ แถมดูอย่างไรก็ไม่คล้ายอีกฝ่ายจะหวาดกลัวพวกมันเลย
จุดนี้ทำให้พวกมันพลันตระหนัก ว่าชายหนุ่มเบื้องหน้าไม่ใช่คนที่พวกมันจะตอแยด้วยได้
“ข้าชื่อ ต้วนหลิงเทียน”
