ต้วนหลิงเทียนที่อุทิศตัวให้กับการบ่มเพาะพลัง เป็นธรรมดาว่าได้ลืมเลือนวันเวลาไปหมดสิ้น เขาเพียงจดจ่ออยู่กับการย่อยพลังของว่านเทพลายมังกรและดูดซับมัน ก่อนจะแปลงเป็นพลังเทพ สั่งสมเพิ่มพูหมายทะลวงไปยังขอบเขตเทพขั้นสูง จนในที่สุดเขาก็จำต้องตื่นขึ้น หลังได้ยินเสียงปลุกที่ตั้งไว้
“ถึงเวลาแล้วเหรอ?”
ต้วนหลิงเทียนที่ถูกปลุกจากค่ายกลตั้งปลุกที่เขาจัดตั้งไว้ ก็ตระหนักได้ทันทีว่าตอนนี้คือยามเช้าของวันที่การแข่งขันไต่บันไดสวรรค์เริ่มต้นขึ้น…
กล่าวอีกอย่างได้ว่า เขาไม่มีเวลาบ่มเพาะอีกต่อไป
‘ให้ตายสิ ใกล้ทะลวงได้แล้วแท้ๆ…’
ต้วนหลิงเทียนรู้สึกจนปัญญาอยู่บ้าง พอนึกถึงพลังเทพในร่างของเขาตอนนี้ที่เต็มเปี่ยมแล้วแถมจุดรอคอยก็ถูกกรุยไปมาก ถึงขั้นที่หากมีเวลาอีกวันสองวันเขาก็อาจจะทะลวงถึงเทพขั้นสูงได้แน่ๆ…
แต่ตอนนี้กลับถูกขัดจังหวะเสียแล้ว
ต่อให้เลือกจะบ่มเพาะพลังต่อ แต่เกรงว่าคงยากจะทะลวงได้ในเวลาอันสั้น
สุดท้ายแล้วมีหลายสิ่งหลายอย่างในโลก ที่จำต้องทำมันให้สำเร็จในคราเดียว
ฟิ้ววว!
หลังต้วนหลิงเทียนเก็บจานค่ายกลแล้วเสร็จ พอออกจากบ้านศิลามา เขาก็พบว่าน่านฟ้าเหนือศีรษะเต็มไปด้วยผู้คนมากมายที่กำลังเหินร่างมุ่งหน้าไปทิศทางเดียวกัน
นอกจากนั้น ยังมีอีกหลายคนที่อยู่ในบ้านพักหลังอื่นๆไม่ไกล กำลังมองเขาที่พึ่งออกมาจากบ้านมาด้วยสายตาแปลกๆ
“หืม?”
