เป็นธรรมดาว่าเขาเชื่อว่าถังอู๋เยียนเองก็รู้ ว่าเป็นอาวุโสถังชุนตั้งใจจะจับคู่เขาให้กับนาง แต่เห็นได้ชัดว่าไม่เพียงแต่เขาจะไม่ร่วมมือ ด้านถังอู๋เยียนก็ไม่เอาด้วยเช่นกัน
“ก็ได้”
สุดท้ายถังอู๋เยียนก็ได้แต่รับลูกแก้ววิญญาณของต้วนหลิงเทียนมา แต่ดูจากท่าทีของนางแล้วดูเหมือนจะจำใจอยู่บ้าง
เรื่องนี้ทำให้ต้วนหลิงเทียนเองก็ได้แต่ลอบยิ้มเจื่อนๆในใจ หายากนักที่เขาจะมอบลูกแก้ววิญญาณให้ใครแบบนี้ แต่กลับถูกผู้อื่นปฏิเสธ?
“เช่นนั้นข้าไปก่อนแล้ว”
ก่อนจากไป ถังอู๋เยียนก็ไม่ลืมกล่าวทิ้งท้ายว่า “ในป้ายหยกความทรงจำที่เจ้าได้มาหลังจากลงทะเบียนนั่น ยังบันทึก ‘คู่มือศิษย์สายใน’ เอาไว้ เอาก็อ่านมันเสียด้วยจะได้รู้สิทธิ์และกฏต่างๆของนิกายจะได้ไม่ถูกใครเอาเปรียบ”
“อ่า”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้ารับคำ จากนั้นก็มองส่งถังอู๋เยียนที่เหินร่างจากไปจนลับตา ค่อยหันไปมองสำรวจเนินเขาต่างๆอันเป็นเขตที่พักฝึกฝนของศิษย์สายในนิกายหมอกเร้นลับ ไม่นานก็โรยตัวลงมาจากกลางหาว เลือกบ้านศิลาหังหนึ่งที่แลดูรกร้างเต็มไปด้วหยากไย่ เป็นสถานที่พักฝึกฝนของเขา
ซัววว!!
ครืนนน!!
…
ต้วนหลิงเทียนเพียงโบกมือส่งๆ พลังเทพของเขาก็พัดกวาดไปทั่วบ้านศิลา จัดการฝุ่นและหยากไย่ทั้งหมด จนบ้านศิลาสะอาดเอี่ยมอ่องในพริบตา
