“เพีย! เจ้าคิดไปนุ่นแล้ว ข้าแค่รู้สึกว่าชายหนุ่มชุดม่วงข้างกายนางคุ้นๆเท่านั้น ก็เลยอยากจะยืนยันตัวตนมันหน่อย…เจ้ารีบถามให้ข้าเร็วเข้าเถอะ เดี๋ยวคืนนี้ข้าเลี้ยงเจ้าชุดใหญ่เลยเอ้า!”
เฟิงชิงเหินเป็นศิษย์คนที่ 4 ของอาวุโส 2 แห่งนิกายหมอกเร้นลับ และเป็นศิษย์น้อง 4 ของถูเฟิง
และเฟิงชิงเหินก็ไม่ต้องรอนานนัก หวงลีก็ได้ส่งข้อความกลับมาหามัน “ว่าที่เจ้ามือเฟิงชิงเห็น ข้าถามนางให้ เจ้าแล้ว…เห็นว่าชายหนุ่มชุดม่วงคนนี้ ก็คือนักศึกษา 10 ดาวจากสถานศึกษาหมอกเร้นลับสาขาเมืองวายุสวรรค์ ที่ร่ําลือกันผู้นั้น มันมาถึงนิกายหมอกเร้นลับเราวันนี้เอง และพึ่งจะไปทําเรื่องลงทะเบียนเป็นศิษย์สายในเสร็จ หยกๆ”
“จะว่าไปข้าคิดไม่ถึงจริงๆ ว่ารองประมุขมู่หรงจะแนะนํานักศึกษา 10 ดาวคนหนึ่งให้เข้าสู่นิกายหมอกเร้นลับ เราก่อนกําหนด และเห็นว่ารองประมุขมู่หรงยังเสนอชื่อมันเป็นศิษย์หลัก มันก็เลยจะได้เข้าร่วมการทดสอบ ประเมินศิษย์หลักที่จะจัดขึ้นหลังจากนี้ครึ่งปีด้วย”
“ว่าแต่เมื่อครู่เจ้าว่าอะไรนะ เจ้าบอกว่ามันคุ้นๆหรือ…เจ้าเคยเจอมันหรือไร?”
หวงส่งส่งข้อความถามมาด้วยความอยากรู้
“ขอบคุณเจ้า”
อย่างไรก็ตามเฟิงชิงเหินเพียงส่งข้อความขอบคุณไปหานางสั้นๆ จากนั้นก็ไม่สนใจนางอีก ร่างยังดิ่งลงจากฟ้าเร็วไว แต่แทนที่จะย้อนกลับไปยังอาคารที่มันพึ่งเห็นร่างขึ้นมา มันเลือกจะลงไปยังอาคารอื่นแทน
“ศิษย์พี่ใหญ่ ตอนนี้ท่านว่างหรือไม่?
