ทำให้ยามปกติ จะไม่ค่อยมีคนมารบกวนมากนัก เพราะในสายตาของผู้อื่นที่นับถือผู้เข้มแข็ง มันก็จะไม่ใช่คนที่สลักสำคัญอะไร
‘เห็นได้ชัดว่าการปกปิดระดับพลังของอาวุโสถังชุนไม่ใช่แค่ข้าเท่านั้นที่มองไม่ออก…แต่คนของตระกูลจ้งเองก็มองไม่ออกเช่นกัน’
ต้วนหลิงเทียนใช้เวลาไม่นาน ก็สรุปได้ว่าเกิดอะไรขึ้น
และที่ไฉนจ้งเอ้อถึงได้ลดค่าตัวเองลงมาหาทางสมานฉันท์กับเขา ก็ไม่ได้เป็นเพราะถังชุน
สุดท้ายจ้งซื่อที่กล่าววาจาหมิ่นถังชุนก่อนหน้า ก็เพียงแค่ได้รับบาดเจ็บเท่านั้น ไม่ได้ถูกฆ่าตาย สิ่งนี้บ่งบอกให้รู้ว่าถังชุนกริ่งเกรงอำนาจที่อยู่เบื้องหลังตระกูลจ้ง…บางทีในนิกายหมอกเร้นลับสมควรมีคนใหญ่คนโตที่มาจากตระกูลจ้ง และส่งข้อความมาปรามถังชุน
ไม่แน่ก็อาจตกลงกับถังชุนได้ ว่าหากถังชุนยั้งมือไว้ไมตรี ก็จะมอบของขวัญอันดีให้
จุดนี้ เขาพอจะมองได้ออกหลังเห็นถังชุนเลือกจะบอกให้คนตระกูลจ้งขอโทษเขา
“เจ้าแน่ใจหรือ ว่าจะสามารถจ่ายออกทุกสิ่ง หากยังอยู่ในขอบเขตที่ตระกูลจ้งจะสามารถทำได้?”
ในขณะที่ถังชุนกำลังแปลกใจ ต้วนหลิงเทียนก็หันไปมองถามจ้งเอ้อ
“เป็นเช่นนั้น!”
จ้งเอ้อพยักหน้ารับคำเป็นมั่นเหมาะ
“ดี”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า จากนัน้สายตาที่มองไปยังจ้งเอ้อก็เริ่มฉายประกายลึกล้ำ “เช่นนั้นข้าก็ไม่ต้องการอะไรมาก แค่อยากจะให้ตระกูลจ้งแสดงความจริงใจเท่านั้น…และความจริงใจที่ข้าอยากได้ ก็อยู่ในขอบเขตที่ตระกูลจ้งสามารถทำได้แน่นอน”
