และในขณะเดียวกันกับที่สองตาจ้งเอ้อลุกวาว พลังเทพของถังชุนก็ซัดกวาดออกมาอีกครั้ง กระแทกเข้าร่างจ้งเคอ่ฉี ทำให้มันปลิวละลิ่วทะลุห้องไปฝังตัวลงบนกำแพงห้องอีกห้อง ก่อนจะร่วงตกลงมาราวสุนัขป่ว
จ้งเค่อฉีนั้นระดับพลังฝึกปรืออ่อนด้อยกว่าทุกคนในที่นี้มาก ถึงแม้มันจะพยายามเร่งเร้าพลังชั่วชีวิตก็แล้ว แต่มันก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสนัก เลือดยังกระอักออกปากไม่หยุด ราวกับจะสิ้นใจได้ทุกเมื่อ
“เค่อฉี ยังไม่รีบขอบคุณอาวุโสถังชุนที่ไว้ชีวิตอีก!?”
จ้งเอ้อหันไปมองจ้องจ้งเค่อฉีตาเขม็ง เร่งตะโกนเตือนเสียงดุ
จ้งเค่อฉีที่กลับมารู้สึกตัว ก็พยายามยกมือขึ้นป้องประสานกล่าวคำขอบคุณต่อถังชุน “ขอบคุณท่านผู้อาวุโสถังชุนที่เมตตาไว้ชีวิต!”
จากนั้นสายตาของจ้งเอ้อก็เริ่มหันกลับมามองไปทางต้วนหลิงเทียนที่นั่งตรงข้ามถังชุน ในแววตาเริ่มฉายชัดถึงความยินดีที่รอดตาย เพราะมันรู้ดีว่าภัยพิบัติของมันได้ผ่านพ้นไปแล้ว…
ตั้งแต่ที่ถังชุนหยุดยั้งการสังหารเลือกที่จะไว้ชีวิตน้อง 4 ของมัน มันก็รู้ได้ทันทีว่าท่านทวดของมันได้ส่งข้อความมาหาถังชุน และเกลี้ยกล่อมถังชุนให้ไว้ชีวิตน้อง 4 ไม่เว้นลูกชายของมันกับตัวมันเองเป็นที่เรียบร้อย
หาไม่แล้วด้วยจิตสังหารของถังชุนเมื่อครู่ อย่าว่าแต่มัน กระทั่งจ้งเค่อฉีลูกชายมันและ จ้งซื่อ น้อง 4 ของมันไม่พ้นต้องตกตายไปแล้วแน่นอน
