และในปัจจุบันจ้งเค่อฉีก็อยู่ด้วยกันกับจ้งเฮ่อเหลียง ด้านจ้งเฮ่อเหลียงเองพอเห็นว่าอยู่ๆสีหน้าของจ้งเค่อฉีก็เปลี่ยนไปกะทันหัน มันก็รู้สึกผิดท่าขึ้นมาทันที “นายน้อยเค่อฉี มีสิ่งใดผิดพลาดหรือ…อะ! อย่าบอกนะว่าต้วนหลิงเทียนผู้นั้นมันยังไม่ตาย?”
พอคิดถึงเรื่องนี้สีหน้าจ้งเฮ่อเหลียงก็เปลี่ยนไปทันที
ด้านนจ้งเค่อฉีเองก็หน้าเสียไปอย่างมาก มันหันไปมองจ้งเฮ่อเหลียงด้วยสีหน้ามืดมนกล่าวออกเสียงเครียดว่า “เจ้าเดาไม่ผิด…สารเลวต้วนหลิงเทียนนั่น มันไม่เพียงแต่จะยังไม่ตาย กระทั่งหน่วเดนตายทั้ง 17 ที่ตระกูลจ้งของพวกเราส่งฆ่ามันยังถูกฆ่าไม่มีเหลือ!”
“ในบรรดาหน่วยเดนตายที่มาวันนี้…ยังมีผู้เฒ่าเสวี่ยเอ้อรวมอยู่ด้วย!”
จ้งเค่อฉีกล่าวด้วยน้ำเสียงเล้ดรอดไรฟัน วาจาแต่ละคำยังหนักอึ้งคล้ายกว่าจะกล่าวออกมาได้มันยากลำบากนัก สองตายังฉายแววดุร้ายขึ้นมา “อย่าให้ข้ารู้เชียวว่าเป็นตัวบัดซบที่ไหนมันยื่นมือเข้าช่วยต้วนหลิงเทียน…หาไม่แล้วข้าไม่มีวันละเว้นพวกมันแน่!!”
“ใช่คนของนิกายหมื่นจันทราหรือไม่? ก่อนหน้านี้ข้าสังเกตเห็นว่าโหวชิ่งหนิงนั่นมันคล้ายจะพยายามผูกมิตรกับต้วนหลิงเทียน”
จ้งเฮ่อเหลียงคาดเดา
