ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนพบคนที่กําลังมุ่งหน้ามาหาเขาอีกคน เขาพลันสัมผัสได้ว่ากลิ่นอายอีกฝ่ายให้ความรู้สึกไม่ธรรมดา แตกต่างจากคนก่อนๆหน้าที่ถูกเขาฆ่าไป ตาแก่นี่…ดูเหมือนจะร้ายกาจกว่าคนก่อนๆ
เป็นชายชราร่างกายผ่ายผอมหนังหุ้มกระดูก ทั่วร่างเต็มไปด้วยกลิ่นอายกระหายเลือด ดวงตาคู่นั้นของมันยังเย็นชานัก
“ผู้ใด!?”
ทันทีที่ต้วนหลิงเทียนเคลื่อนย้ายข้ามมิติมาปรากฏตัวใกล้ๆชายชรา เสียงร้องชราด้วยความประหลาดใจพลันดังขึ้น และพร้อมกันนั้นเอง มันยังปะทุพลังลงมือฉับไว ชัดแสงดาบสีทองเข่นฆ่าไปทางต้นไม้ใหญ่เบื้องหน้าทันที!
เมื่อต้นไม้ใหญ่เบื้องหน้าล้มลง ร่างต้วนหลิงเทียนที่อยู่หลังไม่ใหญ่ก็ถูกเปิดเผย เขาจึงก้าวออกมาจากซากต้นไม้ เผชิญหน้ากับชายชราอย่างไม่รีบไม่ร้อน
“หืม?!”
และทันทีที่ต้วนหลิงเทียนปรากฏตัว สองตาชายชราที่มองจ้องไปยังร่างต้วนหลิงเทียนเขม็งก็หรี่ลงเร็วไว เอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัยว่า “เจ้า…เจ้าคือต้วนหลิงเทียนเช่นนั้นหรือ?”
“พวกเจ้าถ่อมาหาข้าตั้งหลายคน อย่าบอกนะว่าไม่รู้หน้าค่าตาข้า?”
ต้วนหลิงเทียนย้อนถามเสียงเรียบ
พอได้ยินคําถามดังกล่าวของต้วนหลิงเทียน สีหน้าชายชราก็แปรเปลี่ยนไปยกใหญ่ ขณะเดียวกันมันก็เร่งส่งข้อความติดต่อออกไปหาคนของมันอย่างไม่รอช้า ทว่าผู้ที่ตอบกลับมาดันมีเพียงแค่ 3 จาก 16 คนเท่านั้น อีก 13 คนที่เหลือกลับหายเงียบไม่ติดต่อกลับมาเลย!
“ลูกน้องข้า 13 คน…ถูกเจ้าฆ่าไปแล้ว?”
