ถึงแม้จะมีคนตระกูลจังอยู่ในนิกายหมอกเร้นลับมากมาย แต่สถานะของคนเหล่านั้นก็ไม่ได้สูงอะไร ยังด้อยกว่าฐานะของสามีจึงอู่มาก ไม่ต้องกล่าวถึงอาวุโสสูงสุดนิกายหมอกเร้นลับที่เป็นจอมราชั้นเทพอันทรงพลังผู้นั้นด้วยซ้ํา
“ป่านนี้น้อง 5 เองก็คงจะได้ยินข่าวแล้วกระมัง…”
จังซัน กับจังซื้อที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ที่เรียงรายเป็นแถวหันไปมองถาม อาวุโสใหญ่ตระกูลจังด้วยสีหน้ามืดมนเสียงหนัก
อาวุโสใหญ่พยักหน้าเบาๆ
“ด้านพี่ใหญ่กับพี่รองที่ไปด้านนอกยังไม่กลับ ตอนนี้เองก็ทราบเรื่องราวแล้ว…ทั้ง 2 คนกําชับข้ามาว่า ให้พวกเราลองพายามดึงตัวต้วนหลิงเทียนคนนั้นสุดกําลังเท่าที่จะทําได้ แต่หากพวกเราไม่อาจทําให้มันกลายเป็นคนของพวกเราได้ ก็ให้ทําลายมันเสีย!”
จังซันกล่าว
พอได้ยินคําพูดของจังซัน หลายคนก็อดชักสีหน้าแปลกใจขึ้นมาไม่ได้ พวกมันเองก็หลงคิดว่าจะเริ่มดําเนินการหาวิธีเล่นงานต้วนหลิงเทียนทันทีเสียอีก ไม่คิดเลยว่าผู้น่ากับรองผู้ว่าจะเลือกให้โอกาสอีกฝ่ายก่อน
“ข้าเกรงว่ามันไม่มีทางเข้าร่วมกับพวกเรา และปล่อยให้พวกเราใช้ประโยชน์จากมันได้แน่…”
จังชื่อที่นั่งบนเก้าอี้ส่ายหัวไปมา “เค่อฉีได้รายงานลักษณะของศิษย์ใหม่ของสถานศึกษาหมอกเร้นลับนามต้วนหลิงเทียนผู้นั้นมาแล้ว แถมจากข้อมูลคนของพวกเราในสถานศึกษา…บ่งชี้ชัดว่าต้วนหลิงเทียนผู้นั้น ราวกับมีดวงตางอกเงยบนหัวก็ไม่ปาน”
