“ข้ารู้สึกเหมือนฝันไม่ตื่นยิ่ง…การลงมือของต้วนหลิงเทียนเมื่อครู่ บอกให้รู้ว่าสามารถเอาชนะนักศึกษา 10 ดาวที่แข็งแกร่งที่สุดทั้ง 5 ของพวกเราได้เป็นที่แน่นอนแล้ว ทั้ง 5 คนนั่นรวมถึงหงจวิ้น ถูกลิขิตให้เป็นได้แค่หินรองเท้าให้ต้วนหลิงเทียนเท่านั้น!”
“สัตว์ประหลาดตัวนี้ผุดโผล่มาจากที่ใดกัน พลังฝีมือระดับนี้ต่อให้ไปนิกายหมอกเร้นลับโดยตรงก็น่าจะเข้าร่วมได้ไม่ยาก กระทั่งรับตำแหน่งศิษย์สายในได้ทันทีกระมัง…ไฉนถึงยังมาเสียเวลาที่สถานศึกษาหมอกเร้นลับของพวกเราอีกล่า?”
…
เสียงอุทานด้วความตื่นตกใจดังขึ้นระงม ฟังดูแล้วเห็นชดว่าหลายๆคนไม่อาจเข้าใจได้ ว่าไฉนต้วนหลิงเทียนที่มีพลังฝึกปรือและความเข้าใจระดับนี้ ถึงมาเสียเวลาอยู่ที่สถานศึกษาหมอกเร้นลับได้?
พวกมันย่อมไม่รู้เลย ว่าเหตุผลเดียวที่ต้วนหลิงเทียนเลือกจะไม่ไปเข้าร่วมนิกายหมอกเร้นลับโดยตรงเพราะเหตุผลดังคำที่ว่า ‘ไม้เด่นเกินไพร ลมพัดหักโค่น’ ดังนั้นเขาจึงเลือกสถานศึกษาหมอกเร้นลับเป็นดั่งแท่นส่งตัวให้เขาเข้าสู่นิกายหมอกเร้นลับ แม้กระบวนการจะซับซ้อนล่าช้าเล็กน้อย แต่มันมีเสถียรภาพมากกว่าการเข้าไปดุ่มๆ…
ต้วนหลิงเทียนรู้ดีแก่ใจว่าในดินแดนดาราพิศวงแห่งนี้เขาไร้ภูมิหลังอันใด และทำได้แค่พึ่งพาพลังของตัวเองเท่านั้น
เช่นนั้นทั้งหมดทั้งมวล ไม่อาจรีบร้อนเอาเร็วเข้าว่าได้ ความมั่นคงต่างหากถึงจะสำคัญที่สุด
