ในเมืองวายุสวรรค์ จ้งเค่อฉีได้รับการยอมรับจากทุกคนว่าเป็นนายน้อยแห่งตระกูลจ้ง
บัดนี้กระทั่งหงจวิ้นเอง ก็มองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป
“ต้วนหลิงเทียน!”
ทันใดนั้นเอง เสียงผ่านพลังของติงเหยียนพลันดังขึ้นในหูต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง และน้ำเสียงของมันยังจริงจังเคร่งขรึมกว่าที่เคย “จ้งเค่อฉีผู้นั้น มันเป็นดั่งความภาคภูมิใจของตระกูลจ้งในปัจจุบัน ถึงแม้พรสวรรค์กับความเข้าใจของมันจะไม่ถึงขั้นโดดเด่นที่สุดในคนรุ่นเดียวกันของตระกูลใหญ่อื่นๆ แต่สถานะของมัน กล่าวได้ว่าสุดจัดในรุ่นก็ไม่เกินเลย…”
“หากเจ้าท้าทายปล้นชิงหอพักของมัน ข้าเกรงว่าตระกูลจ้งอาจจะไม่พอใจ เพราะสุดท้ายแล้วเจ้าจ้งเค่อฉีนั่น มันก็คือตัวตนที่สามารถเป็นตัวแทนของทั้งตระกูลจ้งได้”
ติงเหยียนกล่าวเตือนด้วยความหวังดี
และหลังจากเสียงผ่านพลังกล่าวเตือนของติงเหยียนดังจบ ต้วนหลิงเทียนก็ได้ยินเสียงผ่านพลังของหลิวจินดังขึ้นติดๆ แน่นอนว่าเป็นวาจาทำนองเดียวกัน
“ต้วนหลิงเทียน เจ้าแน่ใจหรือว่าจักท้าทายจ้งเค่อฉี?”
ซูเฟิงหยางที่สองตาเป็นประกายสว่างจ้า หันไปมองถามต้วนหลิงเทียนเพื่อขอคำยืนยัน
