“ผู้อาวุโส ข้ามาเพื่อเข้ารับการทดสอบของนักศึกษา 10 ดาว”
ต้วนหลิงเทียนที่ยืนขอบลาน มองถามชาชราที่ยืนอยู่ไกลๆเสียงดังฟังชัด
ด้วยเหตุผลบางอย่าง จะชายชราเบื้องหน้าเขาก็ดี หรือลานทั้งหมดที่เห็นก็ดี ทำให้เขารู้สึกเสมือนมันไม่มีอยู่จริง ประหนึ่งมันเป็นแค่ภาพลวง พร้อมจะอันตรธานหายไปได้ทุกเมื่อ
“เป็นเวลากว่า 10 ปีแล้ว ที่ไม่มีผู้ใดมาทดสอบเป็นนักศึกษา 10 ดาว…”
สองตาลึกล้ำของผู้ชรามองต้วนหลิงเทียนเขม็ง ราวกับจะมองทะลุไปถึงจิตใจต้วนหลิงเทียน “หนุ่มน้อย ข้าขอให้เจ้าโชคดี”
ชายชราพูดถึงจุดนี้ มันก็สะบัดแขนเสื้อเบาๆ จากนั้นก็ปรากฏเจดีย์วิจิตร 3 ชั้นขนาดเล็กหลังหนึ่งลอยมาทางต้วนหลิงเทียน พริบตามันก็ขยายใหญ่ขึ้น เงาของมันพาดทับต้วนหลิงเทียนมิด ทำให้ต้วนหลิงเทียนเสมือนขมลงสู่ห้วงมืดทันที
อันที่จริงตั้งแต่ที่ชายชราโยนเจดีย์ 3 ชั้นมาทางเขา ต้วนหลิงเทียนก็เดาได้คร่าวๆว่าการทดสอบนักศึกษา 10 ดาวสมควรอยู่ในเจดีย์หลังนี้เป็นแน่
เพราะเป็นไปไม่ได้ที่อีกฝ่ายจะใช้เจดีย์ทุบเขา
ประการแรกเลย อีกฝ่ายไม่ได้มีความแค้นอะไรกับเขาเป็นการส่วนตัว
นอกจากนั้น ที่นี่สมควรเป็นสถานที่ทดสอบนักศึกษา 10 ดาวของสถานศึกษาหมอกเร้นลับ อีกฝ่ายไม้พ้นต้องเป็นผู้คุมการทดสอบ ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะทำร้ายเขา
และมันก็เป็นอย่างที่ต้วนหลิงเทียนคิด
