ภายในโถงประมูลอันเงียบสงัดไร้แม้แต่เสียงลมหายใจ อยู่ดีๆพลันมีเสียงตะโกนอันเจื้อยแจ้วของต้วนเฉียวอวี่ดังขึ้น ประหนึ่งหินร่วงหล่นสระก่อเกิดระลอกคลื่นนับพัน! โถงรวมพลันฮือฮาขึ้นมาทันที
“มีคนเสนอราคาแล้ว!!”
“เป็นคนในห้องส่วนตัวหมายเลข 9! ข้าจำได้ว่าคนในห้องส่วนตัวหมายเลข 9 นั่นหลังจากประมูลโอสถเทพเจี๋ยอี๋ปิ่งไปแล้ว ก็มิได้ประมูลสิ่งใดอีกเลย!”
“สวรรค์! จังหวะนี้ยังกล้าเสนอราคาอีกรึ!? ไปกินดีหมีหัวใจเสือมาแต่ที่ใด ถึงได้หาญกล้าล่วงเกินขุมกำลังระดับจอมราชันเทพเหล่านั้น?!”
“พวกเจ้าไม่ได้ยินเสียงเสนอราคาเมื่อครู่หรือไร…เหมือนจะเป็นคนละคนกับที่ประมูลโอสถเทพเจี๋ยอี๋ปิ่ง เสียงเมื่อครู่ฟังอย่างไรก็เด็กหญิงตัวน้อยชัดๆ”
…
ในขณะที่ด้านนอกกำลังฮือฮา ต้วนหลิงเทียนก็หันไปมองต้วนเฉียวอวี่ข้างกาย จากนั้นก็มองไปยังอวี๋ชิวซวนที่นั่งไม่ห่าง จากนั้นเขาก็พบว่าอีกฝ่ายมีสีหน้าสงบเฉยเมย
จังหวะนี้เขาพลันตระหนักได้ถึงอะไรบางอย่าง
ไม่ว่าจะต้วนเฉียวอวี่ก็ดี หรืออวี๋ชิวซวนก็ดี ท่าทางพวกนางจะไม่ได้หวาดกลัวอะไรกับขุมกำลังระดับจอมราชันเทพทั้ง 5 เลย
“แขกผู้มีเกียรติในห้องส่วนตัวหมายเลข 9 เสนอราคาหินเทพ 10,000 ก้อน!”
