“เรื่องนั้นข้าก็ทราบ แต่อย่างไรเสียตระกูลโจวก็ยังกล้าหาญอยู่ดีมิใช่รีไร? ต้องทราบด้วยว่าขุมทั้งอื่นต่อให้ได้เคล็ดวิชาบ่มเพาะระดับจอมราชั้นเทพมา เผลอๆไม่มีความกล้าแม้แต่จะนํามันมาประมูลด้วยซ้ํา…ในประวัติศาสตร์ของเขตตงหลิงเรา มิใช่ไม่มีกรณีที่ขุมกําลังนําเคล็ดวิชามาออกประมูลเพราะกลัวเภทภัยแต่ทันทีที่ข่าวเรื่องครอบครองเคล็ดวิชาเลิศล่หลุดออกมาไม่ทันได้นําขึ้นประมูลก็ถูกผู้อื่นบุกมาเข่นฆ่าชิงของไปเสียก่อน…”
ถึงแม้วนหลิงเทียนจะนั่งอยู่ในห้องส่วนตัว แต่เขาก็ได้ยินบทสนทนาของผู้คนในโถงรวมด้านล่าง
และเรื่องที่ได้ยิน ก็ทําให้ใจเขาเต้นแรงขึ้นทันที
ดูเหมือนระนาบเทพจะโหดร้ายกว่าที่เขาคิด…แค่เคล็ดวิชาบ่มเพาะระดับจอมราชั้นเทพก็ทําให้ผู้คนจากขุมกําลังระดับราชาเทพเข่นฆ่าช่วงชิงกันอย่างอ่ามหิตแล้ว
เขานึกภาพออกเลย ว่าหากสมบัติที่เขาครอบครองอยู่ถูกเปิดเผยออกมา ไม่ว่าจะเทพเบญจธาตุก็ดีกระบหลิงหลง 7 เปลี่ยนก็ดี หรือเคล็ดวิชาบ่มเพาะที่เขามี…เกรงว่าเขาได้พบเจอหายนะไม่หยุดหย่อนแน่!
เรียกว่าในใจตัวนหลิงเทียนบังเดความระวังขึ้นหลายส่วน
“ครั้งนี้แขกผู้มีเกียรติทั้งหลายมายังเมืองวายุสวรรค์เราไม่น้อย…ข้า โจวอน ในนามของตระกูลโจวและเมืองวายุสวรรค์ยินดีต้อนรับทุกท่าน”
