การกระทําของดรุณีน้อยทําให้หลายๆคนที่เดินผ่านไปมาหันมามองดูอยู่บ้าง แต่ส่วนใหญ่ก็ง่วนกับเรื่องของตัวเองจึงไม่มีใครหยุดมอง หรือยุ่งวุ่นวายกับเรื่องของพวกด้วนหลิงเทียนทั้ง 3
สตรีใบหน้าเย็นชาก็ยืนนิ่งไม่พูดไม่จา
“พี่ชายหลิงเทียน ท่านจําเสียวอวไม่ได้หรือ?”
ดรุณีน้อยเงยหน้าขึ้นมาพูดกับตัวนหลิงเทียนด้วยน้ําเสียงน้อยใจ “เสียวอว์คิดถึงพี่ชายยิ่ง…เสียวอี่รออยู่ที่เมืองวายุสวรรค์มาหลายปีแล้ว ทั้งหมดก็เพื่อพบพี่ชายวันนี้ และพี่ชายก็ไม่ได้โกหกเสียวอวจริงๆเสียวอวได้พบพี่ชายหน้าโรงประมูลตระกูลโจวที่เมืองวายุสวรรค์วันนี้จริงๆ”
พอดรุณีน้อยปริปากกล่าวคําออกมา ก็ทําให้ด้วนหลิงเทียนเหมือนกลายเป็นหินไปทันที…หรือว่าพี่ชายของดรุณีน้อยที่เรียกหาตัวเองว่าเสียวอว ก็ชื่อหลิงเทียนด้วย?
แล้วที่นางพูดมามันอย่างไรกันแน่?
เพราะฟังจากที่นางพูด…
ไม่ใช่ว่าที่นางมาปรากฏตัววันนี้ เพราะเขาบอกให้นางมาหรือไร?
หรือ พี่ชายหลิงเทียน” ที่ท่าทางจะละม้ายคล้ายเขา จะบังเอ็ญบอกให้นางมาที่นี่วันนี้ด้วย?
“คุณหนู นายน้อยด้วน ไปหาสถานที่อื่นคุยกันดีหรือไม่?”
ทันใดนั้นเองสตรีที่นิ่งเงียบมาโดยตลอดก็เอ่ยขึ้น
นางไม่พูดก็แล้วไป แต่พอนางพูดออกมา ตัวนหลิงเทียนก็ตกใจอีกรอบ…ผู้หญิงคนนั้นเอ่ยแซ่ตัวนของเขาออกมา พอรวมกับชื่อพี่ชายที่ดรุณีน้อยเอ่ยถึง ไม่ใช่ว่าใครก็ตามที่นางคิดว่าเป็นเขาก็ชื่อ “ต้วนหลิงเทียนเหมือนกันหรือไง?!
