การทําธุรกรรมในย่านค้าขายใดๆ กําไร 1 ส่วนที่ได้จะต้องถูกจ่ายให้กับตระกูลระดับราชาเทพที่เป็นเจ้าที่แถวนั้น…แน่นอนว่าปกติแล้วย่านร้านค้าของตระกูลราชาเทพใดๆส่วนใหญ่ก็จะเป็นร้านค้าที่ตระกูลของพวกมันเปิดเอง
เหตุไฉนที่ไม่เปิดกิจการเองทั้งหมด ก็เพราะย่านค้าขายที่พวกมันครอบครองมีพื้นที่มากเกินไปตระกูลของพวกมันไม่มีกําลังคนมากพอจึงไม่อาจจัดการได้
กระทั่งหน้าร้านบางแห่งของตระกูลในย่านนั้นๆ ก็เลือกจะเปิดให้ผู้อื่นเช่า
ส่วนร้านค้าแห่งอื่นที่ไม่ได้อยู่ในย่านค้าขายของตระกูลราชาเทพ ไม่เพียงแต่จะท่าเลไม่ดีและมีลูกค้าแวะเวียนผ่านไปน้อยคน แต่ของที่ขายยังธรรมดาๆไม่อาจสู้ย่านคําขายได้ทําให้ผู้คนถูกดึงดูดไปยังย่านการค้ามากกว่า
“ไม่รู้…แผงก่อนวันงานประมูลจะมีอะไรดีๆให้ข้าซื้อได้บ้าง…”
ตอนนี้ก็เหลือเวลาอีกหนึ่งวันก่อนที่งานประมูลตระกูลโจวจะเริ่มต้นขึ้น ด้วนหลิงเทียนที่เลือกจะมาก่อนเวลาก็เพราะเขาได้ยินมาว่าหน้าโรงประมูลตระกูลโจวก่อนวันงานประมูลจะคึกคักมาก
เพราะเมื่อมีคนมารอเยอะ ก็มีพ่อค้าแม่ขายเห็นโอกาสทําธุรกิจ มาเปิดแผงขายแบกับดินบ้างเข็นรถมาบ้างเรียกว่าคึกคักมีชีวิตชีวาราวตลาดนัด ด้วนหลิงเทียนก็เลยมาเดินดูเผื่อจะเจอโอสถเทพหรือผลไม้เทพที่ต้องการ…
มีหลายคนที่คิดเหมือนด้วนหลิงเทียน
อนิจจาส่วนใหญ่ก็ล้วนพบกับความผิดหวัง
รวมถึงต้วนหลิงเทียน
