หลังเดินมาถึงเบื้องหน้าโรงประมูลตระกูลโจว ตัวนหลิงเทียนก็เข้าใจแล้วว่า ทะเลผู้คน เป็นเช่นไรเรียกว่ามีผู้คนมารวมตัวกันมากกว่าวันก่อนเสียอีก!
เสียงหนึ่งดังเข้าหู “เฮ…เห็นว่าตั๋วเข้าโรงประมูลตระกูลโจวส่วนโถงรวมรอบนี้เก็บ 100 หินเทพแน่ะ!”
“บ้าไปแล้ว ไฉนถึงแพงนักเล่า?! หรือคราวนี้ตระกูลโจวมีของดีนออกประมูล?”
“ก็เห็นว่าในงานประมูลตระกูลโจวครั้งนี้…พวกมันจะเอาเคล็ดวิชาบ่มเพาะระดับจอมราชันเทพมาออกประมูล!”
“อะไร!? เคล็ดวิชาบ่มเพาะระดับจอมราชันเทพ?! มารดามันเถอะ..ในประวัติศาสตร์งานประมูลของตระกูลราชาเทพที่ผ่านมาในเมืองวายุสวรรค์เรา ดูเหมือนจะไม่เคยมีผู้ใดนําเคล็ดวิชาบ่มเพาะระดับจอมราชันเทพมาประมูลเลยมิใช่รี?”
“พี่ชายท่านนั้น ท่านไปได้ยินมาจากที่ใด? หากตระกูลโจวมีเคล็ดวิชาบ่มเพาะระดับจอมราชั้นเทพจริงไฉนพวกมันไม่เก็บไว้ใช้เองเล่าเพราะเท่าที่ข้าทราบมาเคล็ดวิชาบ่มเพาะในตระกูลโจวเองอย่างดีก็เป็นแค่เคล็ดวิชาระดับราชาเทพไม่ใช่รึไง? แถมเคล็ดวิชาที่ว่าก็สามารถใช้บ่มเพาะได้ถึงแค่ราชาเทพขั้นกลางเท่านั้นยากจะบรรลุถึงราชาเทพขั้นสูงได้…ท่าให้ในตระกูลโจวเองก็มีน้อยคนนักที่บรรลุถึงราชาเทพขั้นสูง”
