“พวกเรา 2 คนถูกตระเตรียมไว้เป็นพิเศษ เพื่อปรนนิบัตินายน้อยต้วนโดยเฉพาะ
หลิวเหอฮวาคล้ายไร้สิ่งใดให้กังวลอีกต่อไป นางเลือกจะกล่าวออกมาตรงๆ
“นายน้อยต้วน ตอนที่ท่านจากไป ท่านต้องพาพวกเราไปด้วย…หาไม่แล้วพวกเราต้องตบแต่งกับคนที่พวกเราไม่ชอบ”
ตอนนี้เอง อวิ๋นเฟิงก็มองกล่าวกับต้วนหลิงเทียนเสียงอ่อนอย่างน่าสงสาร ดรุณีน้อยทําท่าน่าเวทนาสงสารเช่นนี้ หากยังเป็นบุรุษธรรมดา เกรงว่าคงยากจะปฏิเสธ
แต่ต้วนหลิงเทียนใช่คนธรรมดาหรือไม่?
ถึงแม้เขาจะถือว่าเป็นเด็กน้อยในระนาบเทพ แต่เขาก็เป็นพ่อลูกสองแล้ว!
ยิ่งไปกว่านั้นที่เขาดั้นด้นมาถึงดินแดนดาราพิศวงก่อนกําหนด ก็เพื่อภรรยาของเขา
เขาย่อมไม่หวั่นไหวไปกับท่าทางของนาง
อย่างไรก็ตาม เขาก็พลันตระหนักได้ถึงเจตนาของนิกายเมฆอรุณทันที ไม่มีอะไรมากไปกว่าผลักดันดรุณีทั้ง 2 ให้เขา เพื่อที่จะทําให้เขามีสายสัมพันธ์กับนิกายเมฆอรุณ ด้วยวิธีนี้วันหน้านิกายเมฆอรุณก็จะมีเขาหนุนหลังแล้ว
“ไม่ต้องห่วง มีข้าอยู่ทั้งคน ข้าไม่ปล่อยให้พวกเจ้าต้องถูกบีบให้แต่งกับคนที่พวกเจ้าไม่ชอบแน่”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวกับสาวน้อยทั้ง 2 เป็นมั่นเหมาะ
เมื่อดรุณีน้อยทั้ง 2 ได้ยินถ้วนหลิงเทียนพูดแบบนี้ สองตากลมใสของพวกนางก็ลุกวาวเป็นประกายทันที ด้วยคิดว่าต้วนหลิงเทียนจะรับตัวพวกนางไป
