จนเมื่อต้วนหลิงเทียนกล่าวอนุญาต ซือหม่าคงหมิง ถึงกล่าเข้ามา
หลังจากเข้ามาแล้วพบว่าต้วนหลิงเทียนยอมรับการปรนนิบัติของสตรีทั้ง 2 โดยไม่รังเกียจ มุมปากของชือหม่าคงหมิงก็ปรากฏรอยยิ้มกริ่มทันที ดูเหมือนว่ามันจะดําเนินการถูกทางแล้ว…
“นายน้อยต้วน นี้เป็นของขวัญต้อนรับที่นิกายเมฆอรุณของพวกเราจัดเตรียมให้ท่าน”
ซื้อหม่าคงหมิงก้าวออกมา 2-3 ก้าวก่อนจะประคองแหวนพื้นที่อันบรรจุหินเทพ 20,000 ตําลึงไว้บนมือทั้ง 2 ยื่นส่งให้ต้วนหลิงเทียน ถึงแม้ในใจของมันจะหลั่งเลือด แต่พอคิดว่วาต้วนหลิงเทียนอาจมีสัมพันธ์กับนิกายเมฆอรุณผ่านสตรีทั้ง 2 ในใจมันก็บังเกิดความสมดุล และยอมรับได้ทันที
อย่างน้อยๆนิกายเมฆอรุณของพวกมันก็ไม่เหมือนตระกูลเมิ่งหรือนิกายฟ้ายุทธ์ ที่ไม่ได้ไขว่คว้าสิ่งใดเป็นชิ้นเป็นอัน
ขอเพียงสตรีทั้ง 2 จากนิกายเมฆอรุณติดตามนายน้อยต้วนผู้นี้ไปและทําให้อีกฝ่ายพึงพอใจ กล่าวได้ว่าไม่เพียงอนาคตของพวกนางจะสดใส หนทางของนิกายเมฆอรุณในวันหน้าก็เสมือนมีกลีบดอกไม่โรยทาง เผลอๆต่อไปกระทั่งคําพูดของสตรีทั้ง 2 ก็อาจทําให้นิกายเมฆอรุณของพวกมันทะยานฟ้าแล้ว…
“ขอบคุณประมุขซื้อหม่า…”
ต้วนหลิงเทียนรับแหวนพื้นที่มาอย่างไม่เกรงใจพลางกล่าวขอบคุณด้วยรอยยิ้ม จากนั้นก็หลับตาลงเพลิดเพลินกับไออุ่นของแดด ท่าให้ซื้อหม่าคงหมิงได้แต่ยืนนิ่งทําอะไรไม่ถูก ก่อนจะถอยกลับไปด้วยสีหน้าอับจน