เห็นฉากเรื่องราวดังกล่าว พวกมันก็พากันสูดลมหายใจเข้าด้วยความหนาวเหน็บ!
เทพขั้นสูง…แพ้พ่ายใต้เงื้อมมือเทพขั้นต่ำ!?!
เป็นความจริง?
หากวันนี้พวกมันไม่ได้มาเห็นกับตาตัวเอง พวกมันไม่มีวันเชื่อแน่!
ให้กวาดมองไปทั่วเขตคฤหาสน์ตงหลิง เกรงว่าจะมีก็แต่รุ่นเยาว์อัจฉริยะที่โดดเด่นที่สุดในคฤหาสน์ตงหลิงเท่านั้น ที่สามารถเอาชนะเฉียนซู่หวนได้แม้จะเป็นเทพขั้นต่ำ!
“โชคดีนัก…”
เมื่อเหล่าเทพขั้นต่ำไม่เว้นเฉียนเยว่จิ้นเห็นผลลัพธ์การปะทะ หลังสูดลมหายใจเข้าด้วยความสะท้านหนาวใจ พวกมันก็ตกตะลึงอย่างบอกไม่ถูก ด้านเฉียนซู่หวนเองที่โดนตัดแขน บัดนี้ไม่เพียงไม่โกรธ แต่ยยังถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก กล่าวพึมพำออกมาด้วยรอยยิ้ม…
ขณะเดียวกัน พอมันหันไปมองต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง ในแววตาก็เต็มไปด้วยความสำนึกขอบคุณนัก ยังโค้งหัวคำนับพลางกล่าวด้วยความหวาดกลัว “ขอบพระคุณนายน้อยต้วนที่เมตตา…”
ในปัจจุบันเฉียนซู่หวนสัมผัสได้ว่วาแผ่นหลังของมันชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อเย็น กระทั่งทั่วร่างยังปรากฏเหงื่อกาฬไหลหลั่งออกมาไม่หยุด
เมื่อครู่…มันคิดว่ามันถึงที่ตายแล้ว…
ในห้วงเวลาสุดท้ายแห่งความเป็นตาย ไม่คิดเลยว่าแสงกระบี่มิติที่เข่นฆ่าเข้ามาด้วยความเร็วอัศจรรย์อยู่ๆก็วูบเบี่ยงออกไปด้านข้าง หลีกเลี่ยงจุดตายและทำลายเพียงแค่แขนข้างเดียวของมัน…
มันย่อมชัดเจนในใจ ว่าเป็นอีกฝ่ายเมตตาไว้ชีวิต…
