นอกจากนั้นศิษย์นิกายฟ้าจรัสแสงนั้น เสมือนมีนิกายฟ้าจรัสแสงให้ท้าย…
นิกายฟ้าจรัสแสงหรือขุมกำลังอื่นๆที่อยู่ในระดับเดียวกัน ล้วนห่วงเรื่องศักดิ์ศรีและหน้าตาเป็นที่สุด ทำให้พวกมันปกป้องคนของตัวเองเป็นอย่างมาก
“ข้ายังได้ยินท่านผู้นำกล่าวอีกว่า…ชายคนนี้มิใช่แค่ศิษย์นิกายฟ้าจรัสแสงธรรมดาๆ”
ชายชราคนหนึ่งของตระกูลเฉียน กล่าวเสริมให้เฉียนซู่หวนฟังว่า “ท่านผู้นำกล่าวว่านายน้อยต้วนคนนี้ เป็นศิษย์ของเย่เป่ยหยวน จ้าวหุบเขาเงาจันทร์แห่งนิกายฟ้าจรัสแสง…สถานะของมันในนิกาย จึงมิใช่อะไรที่ศิษย์ทั่วไปของนิกายฟ้าจรัสแสงจักเทียบได้!!”
“ศิษย์ของเย่เป่ยหยวน จ้าวหุบเขาเงาจันทร์แห่งนิกายฟ้าจรัสแสง?!”
เฉียนซู่หวนที่เดิมมีสีหน้าหวาดกลัวพอได้ยินเรื่องนี้ก็เริ่มเปลี่ยนเป็นงุนงงสงสัย “ใต้เท้าเย่เป่ยหยวน? มิใช่ว่าศิษย์เพียงคนเดียวของท่าน ถูกนิกายฟ้าจรัสแสงทอดทิ้งไปเมื่อ 30 ปีก่อนแล้วหรือไร?”
“หลังจากนั้นข้าไม่เห็นจะเคยได้ยินมาก่อนเลยว่าใต้เท้าเย่เป่ยหยวนรับศิษย์คนใหม่แล้ว…”
