แต่ต้นจนใจไม่มีใครกล้าตามต้วนหลิงเทียนไปอีก
พวกมันกลัวว่าเมิ่งฉีโหย่วจะลงมือกับผู้ที่คิดไม่ซื่อกับต้วนหลิงเทียน
“เจ้าดูแลเรื่องราวต่อเถอะ”
หลังเมิ่งฉีโหย่วมองส่งต้วนหลิงเทียนจากไปแล้ว ใบหน้าอ่อนโยนเปื้อนยิ้มของมันก็กลับมาเยย็นชาไร้แสอีกครั้ง หลังจากกล่าวทักเมิ่งหยวนสั้นๆ มันก็จากไปทันที
แน่นอนว่ามันจงใจฆ่าเทพขั้นต่ำต่อหน้าผู้คน
การทำเช่นนั้น ไม่เพียงแต่จะบอกให้รู้ว่าศาลาสือสุ่ยของตระกูลเมิ่งไม่ใช่ใครที่จะมาฟาดงวงฟาดงาได้ง่ายๆ ประการที่สองยังทำเพื่อให้ทุกคนรู้จักตระกูลเมิ่งเพิ่มขึ้น…บอกให้ทุกคนรู้ว่า ว่าอาศัยผู้หลอมโอสถเทพเช่นมัน ก็เข่นฆ่าเทพขั้นต่ำได้ง่ายดายปานตัดหญ้าฆ่าไก่!
หลังต้วนหลิงเทียนกับเมิ่งฉีโหย่วจากไปแล้ว ชายหนุ่มในชุดไม่โดดเด่นที่ยืนปะปนท่ามกลางฝูงชน ก็หันหลังเดินหายไปในซอยเปลี่ยว…
“เมิ่งฉีโหย่ว ตระกูลเมิ่ง ต้วนหลิงเทียน…สักวันน ข้าจะให้พวกเจ้าชำระหนี้เลือดครั้งนี้ด้วยชีวิต!!”
ชายหนุ่มคนนี้ก็เป็นลูกหลานของเทพขั้นต่ำที่ตกตายอย่างไร้ศพให้กลบฝังด้วยน้ำมือเมิ่งฉีโหย่วเมื่อครู่
มันมีชื่อว่า ‘หลัวเถิงอวิ๋น’ และมันพึ่งจะมีอายุแค่พันปีเศษเท่านั้น แต่กลับบรรลุถึงขอบเขตจักรพรรดิอมตะ 10 ทิศแล้ว แถมยังบ่มเพาะพลังมาจนถึงครึ่งก้าวเทพ ขาดแค่แรงผลักดันอีกเล็กน้อย ก็สามารถบรรลุถึงขอบเขตเทพได้ในคราเดียว
เทพขั้นต่ำที่ตกตายไปก่อนหน้านี้ เป็นบรรพบุรุษของมันเอง…
