“ท่านลูกค้า ข้าเรียกว่า เฉียนตง เป็นเถ้าแก่ร้านโอสถฮุ่ยเฉินแห่งนี้ และยังเป็นอาวุโส 7 ของตระกูลเฉียน…มิทราบท่านลูกค้ามีนามเลิศล้ำว่าอะไร?”
ในขณะที่กล่าวแนะนำตัวเองกับต้วนหลิงเทียน ชายชราก็ไม่ลืมถามรายละเอียดของต้วนหลิงเทียน นั่นเพราะตระกูลเฉียนได้ติดต่อกลับมาหามันเมื่อครู่ เพื่ออยากรู้ว่าผู้ที่สร้างกำไรให้พวกมันเป็นใครมาจากไหน เผื่อจะได้ลาภก้อนโตยิ่งขึ้น..
คิดฆ่าปล้นทรัพย์!
“ต้วนหลิงเทียน”
ต้วนหลิงเทียนไม่คิดจะปิดบังชื่อแซ่ของตัวเอง บางทีหากเป็นอีก 300 ปีหลังจากนี้ เขาอาจพะวงเรื่องเปิดเผความเป็นมาของตัวเองออกไป เพราะไม่แน่วิหารเฟิงฮ่าวหรือศัตรูของเขาอาจจะส่งข้อมูลของเขามายังระนาบเทพแล้ว
แต่ตอนนี้เนื่องจากช่องทางเชื่อมต่อระหว่างระนาบเทพกับระนาบเทวโลกยังปิดตัวอยู่ เขาจึงไม่กังวล
“ที่แท้เป็นนายน้อยต้วน”
ในขณะที่ยยิ้มรับอ่างกระตือรือร้น เฉียนตง ก็ไม่ลืมเอ่ยถามเพิ่มเติม “ว่าแต่ นายน้อต้วนท่านมาจากกองกำลังใดหรือ?”
พอกล่าวจบคำ เฉียนตงก็เผยท่าทางราวกับเมื่อครู่พลั้งปากไป “ขออภัยด้วนายน้อยต้วน เป็นข้าเอ่ยถามไปตามประสาเท่านั้น หากนายน้อยต้วนมิสะดวกกล่าวก็ไม่เป็นไร”
“ไม่เป็นไร”
ต้วนหลิงเทียนเอ่ยออกเสียงเรียบ “ข้ากับสหายไม่กี่คนแอบหนีผู้อาวุโสมาสูดอากาศเล็กน้อย…อ้อพวกเรามาจากนิกายฟ้าจรัสแสง”
นิกายฟ้าจรัสแสง!
