และด้วยมีธงเหล่านี้ระบุ ก็ทำให้ต้วนหลิงเทียนเสมือนมีแสงไฟส่องทาง
เหลาสุราเลิศล้ำ เป็นเหลาอาหารที่ใหญ่โตที่สุดเท่าที่ต้วนหลิงเทียนเห็น หลังตระเวนไปทั่วเมือง ส่วนเหลาอาหารอื่นที่เขาพบที่ใหญ่โตที่สุดก็มีแค่ 3 ชั้นเท่านั้น และมันไม่ได้ครึ่งของเหลาสุราเลิศล้ำแห่งนี้เลย
และสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือเหลาสุราเลิศล้ำแห่งนี้ มันตั้งอยู่ใกล้ๆจัตุรัสกลางเมืองหลินซานพอดี
ตั้งแต่ในระนาบโลกะจวบจนระนาบเทวโลก สถานที่แรกที่ต้วนหลิงเทียนเลือกจะไปหาข้อมูลหลังจากมาถึงสถานที่ๆไม่คุ้นเคยก็คือเหลาอาหาร เพื่อคอยฟังบทสนทนาจากคนอื่น จะได้รู้เรื่องราวทั่วไปและประเด็นร้อนในขณะนั้น
ในโถงรวมของเหลาอาหารนั้น ปกติแล้วก็มีผู้คนจากทุกชนชั้นมาดื่มกิน ทำให้เรื่องราวที่พวกมันสนทนากันมีหลากหลายมาก
“ท่านลูกค้า ท่านมาคนเดียวหรือ?”
หลังจากต้วนหลิงเทียนโรยตัวลงจากฟ้ามาหยุดบริเวณทางเข้าเหลาสุราเลิศล้ำ ก็พบเห็นกลุ่มบริกรยืนรอรับแขก และมีหนึ่งในนั้นก้าวเข้ามาต้อนรับเขาอย่างอบอุ่น “มิทราบท่านลูกค้าต้องการห้องส่วนตัว หรือพื้นที่ทั่วไปขอรับ?”
ถึงแม้ต้วนหลิงเทียนจะมาคนเดียว แต่บริกรก็เลือกจะถามว่าต้องการห้องส่วนตัวหรือไม่
เพราะลูกค้าบางคนก็ชมชอบอยู่ในห้องส่วนตัวเงียบๆ
