ถึงแม้ต้วนล่างจะสามารถหลบหนีไปได้ก็จริง แต่เป็นดั่งคำ ‘หลวงจีนหนีได้ แต่วัดยังอยู่’ หากต้วนล่างจากไป คุณชายยรองตระกูลเฉียนอาจมาลงมือกับหมู่บ้านสกุลต้วนทิศใต้แทน
ผู้คนของหมู่บ้านสกุลต้วนทิศใต้รู้สึกอัดอั้นตันใจนัก “คุณชายรองตระกูลเฉียนผู้นั้น มันมีฐานะสูงส่ง ไปไหนมาไหนยังมีตัวตนขอบเขตเทพติดตามคุ้มครอง…ไฉนต้องมากลั่นแกล้งรังแกพวกเราชาวบ้านในภูเขาเช่นนี้ด้วย!”
“เอาแต่ใจ! มันจะเอาแต่ใจเกินไปแล้ว!!”
“ฟ้าไม่ยุติธรรมนัก! ไฉนฟ้าจึงไม่ยุติธรรมกับต้วนล่างนัก!!”
…
ต้วนหลิงเทียนที่เห็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นและได้ยินทุกอย่าง ในที่สุดก็รู้สาเหตุที่ทำให้ต้วนล่างเลือกจะฆ่าตัวตายหลังได้ยินคำพูดของต้วนอี้เตา
ที่แท้เป็นเพราะมันถูกบีบให้จนตรอก สิ้นหวังไร้ทางไป…
ถึงแม้ต้วนหลิงเทียนจะไม่ได้รู้จักกับต้วนล่างนานนัก แต่เขาก็พอจะรู้ว่าต้วนล่างเป็นคนอย่างไร
เมืองหลินซานที่ว่า ก็เป็นเมืองที่อยู่ใกล้ภูเขาไร้สิ้นสุดอันเป็นสถานที่ตั้งหมู่บ้านสกุลต้วนมากที่สุด เขาเองก็ได้ยินเรื่องของตระกูลในเมืองหลินซานไม่เว้นตระกูลเฉียนมาแล้ว จึงรู้ว่าตระกูลเฉียนก็เป็นหนึ่งในตระกูลใหญ่ของเมืองหลินซาน และเป็นเจ้าของห้างร้านกิจการหลายอย่างในเหมืองหลินซาน มีตัวตนขอบเขตเทพไม่น้อยกว่า 5 คน
ว่ากันว่าพวกมันยังมีแม้แต่ตัวตนขอบเขตเทพขั้นกลาง
“แย่งชิงภรรรยาผู้อื่นไม่พอ ยังคิดจะบงการชีวิตผู้อื่นเขาอีก…”
