ว่ากันว่าสัตว์อสูรในระนาบเทพนั้น ตัวที่มีพลังร้ายกาจเข้าหน่อยอาจมีด่านพลังถึงขอบเขตจักรพรรดิเทพหรือแม่แต่อริยะเทพ
เป็นธรรมดาว่าหากพลังของพวกมันกล้าแข็งถึงขอบเขตจักรพรรดิเทพหรืออริยะเทพ ต่อให้มันจะเคยไร้สติปัญญามาก่อน แต่ในที่สุดมันก็จะก่อเกิดสติปัญญาขึ้นมาจนได้ เนื่องเพราะระดับจักรพรรดิเทพรวมถึงอริยะเทพ นั้น…ไม่อาจบรรลุถึงได้โดยสัญชาตญาณ!
หลังจากที่กำเนิดสติปัญญาแล้ว ด้วยความแข็งแกร่งของพวกมัน ก็ไม่ใช่เรื่องยากที่จะจำแลงกายเป็นมนุษย์
“ระนาบเทพนั้นอาจวิวัฒนาการมาจากโลกใบเล็กของผู้แข็งแกร่งที่สุด…และสัตว์อมตะไร้สติปัญญาที่อยู่ในขอบเขตเทพ ก็อาจเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุดเองที่จับพวกมันโยนเข้ามา เพื่อรักษาสมดุลของระบบนิเวศ
ตอนแรกที่ดินวารีเทพชำระโลกาเอ่ยถึงเรื่องนี้ ด้วนหลิงเทียนก็บังเกิดความย่าเกรงต่อผู้แข็งแกร่งที่สุดไม่น้อย
ในบรรดาระนาบเทพทั้งหลาย ยอดฝีมือนั้นมีมากมายดั่งหมู่เมฆ ผู้ที่ทรงพลังที่สุดก็เป็นชนชั้นอริยะเทพ และผู้ที่อ่อนแอที่สุดก็เป็นถึงเซียนอมตะแล้ว…แต่ทั้งหมดมาอาศัยและดำรงชีวิตอยู่ในสถานที่ๆคาดว่าน่าจะเป็นโลกใบเล็กภายในกายของผู้แข็งแกร่งที่สุดคนหนึ่ง?
พอคิดถึงจุดนี้ด้วนหลิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงโลกใบเล็กภายในกายของตัวเอง
