“อย่างไรก็ตามยังมีโอกาสที่เจ้าจะพบเจอคนที่กระหายเลือด นิยมเข่นฆ่าเป็นนิจ…คนพวกนี้อาจลงมือกับเจ้า”
“นอกจากนั้นก็มีคนที่พลังฝีมืออ่อนด้อย และหวังเสี่ยงโชคในระนาบสมรภูมิ…คนพวกนี้จะระวังตัวตลอดเวลา ทำให้เกิดความตึงเครียด สภาวะจิตย่อมไม่ปกติ พอมันเห็นเจ้าที่ไม่แม้แต่จะบรรลุถึงขอบเขตเทพ มันก็อาจจะระบายความเครียดโดยการเข่นฆ่าเจ้า โดยไม่สนใจเรื่องแต้มรบใดๆ…”
“กล่าวได้ว่า เมื่อเจ้าขึ้นไปถึงงระนาบสมรภูมิ 4 ทิศ 8 ทางล้วนเต็มไปด้วยอันตราย…หากพบเจอผู้ใด เจ้าก็พยายามประจบประแจงมันเสีย ขอให้มันพาเจ้าไปส่งยังจุดเคลื่อนย้ายได้ยิ่งดี ถึงต้องนอบน้อมถ่อมตัวก็ไม่เป็นไร”
“เจ้าเองก็สมควรรู้ดีว่ามีเพียยยงมีชีววิตถึงจะมีหวัง…การยอมก้มหัวสักครั้งเพื่อรักษาชีวิต และสร้างโอกาสเพื่ออนาคต ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหาย”
เสียงกล่าวประโยคท้ายของวารีเทพชำระโลกาฟังดูจริงจังไม่น้อย กระทั่งงยังวิตกกังวลเรื่องนี้เป็นอย่างมาก เพราะในระนาบเทวโลกต้วนหลิงเทียนเรียกว่ามาถึงจุดสูงสุดของขอบเขตเซียนอมตะแล้ว หากใช้ท่าทางไม่แยแสหรือมั่นใจตามปกติในระนาบสมรภูมิ เกรงว่าจะไม่ใช่เรื่องดีสำหรับเขาแน่นอน
“และสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ…ตอนเจ้าอยู่ในระนาบสมรภูมิ เจ้าต้องไม่เปิดเผยพวกเราหรือกระบี่เทพขั้นสูงสุดในมือเจ้าเด็ดขาด”
“หากถูกเปิดเผย เจ้ามีแต่ตายสถานเดียว!”
ยิ่งพูดน้ำเสียงวารีเทพชำระโลกาก็ยิ่งเคร่งขรึม
“เข้าใจแล้วพี่สาวสุ่ย”
