“พี่สาวสุ่ย ข้าตัดสินใจแล้ว ข้าเลือกจะเสี่ยงไปยังระนาบสมรภูมิเพื่อไปยังระนาบเทพล่วงหน้า…แต่ก่อนหน้านั้น ข้าต้องไปจัดการเรื่องของครอบครัวและสหายข้าก่อน”
ทางเลือกของวารีเทพชำระโลกานั้น อันที่จริงสำหรับต้วนหลิงเทียนมันไม่ใช่ทางเลือก
ในสายตาเขามันคือหนทางเดียวที่เขาต้องก้าวไป
เสี่ยงไปยังระนาบสมรภูมิ!
ซ่อนตัวฝึกฝนในระนาบโลกะ มันปลอดภัยก็จริงอยู่ แต่เรื่องจะยกระดับพลังฝึกปรือ มีหรือจะสู้ขึ้นไปโลดแนแข่งขันบรระนาบเทพ?
การฝึกฝนบ่มเพาะ ไม่เพียงอาศัยพรสวรรค์และความขยัน แต่ยังมีเรื่องของจิตใจอีกด้วย
การซ่อนตัวแม้จะเป็นมาตรการที่เหมาะสมและจำเป็น แต่ให้โน้มน้าวใจแค่ไหนมันก็ไม่สู้ทำด้วยความสบายใจ เรื่องนี้อ่างไรก็ต้องส่งผลกระทบถึงการฝึกปรือ
ตลอดการเดินทางจากระนาบโลกียยะมาถึงระนาบเทวโลก ระดับบ่มเพาะของต้วนหลิงเทียนได้ก้าวหน้าขึ้นด้วความเร็ว ขณะเดียวกันเขาก็รู้ดีว่าเหตุผลที่ระดับบ่มเพาะเขาก้าวหน้าอย่างรวดเร็วนั้น นอกจากโชควาสนาแล้ว ยังเป็นเพราะสภาพแวดล้อมอีกด้วย
เป็นธรรมดาว่าสิ่งที่กระตุ้นให้เขาเร่งรุดบ่มเพาะพลังมากที่สุดหลังขึ้นมาถึงระนาบเทวโลก ก็ยังเป็นเค่อเอ๋อที่ไม่ทราบเป็นอย่างไรบ้างในดินแดนการล่มสลายแห่งทวยเทพ…นี่เป็นแรงผลักดันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา!
“ข้ารู้แต่แรกว่าเจ้าต้องเลือกเช่นนี้”
