แน่นอนว่าด้วยการปรากฏตัวของต้วนหลิงเทียนกับครอบครัวเขา เหล่าสัตว์ประหลาดก็กรูกันมาที่เกาะเช่นกัน เพราะพวกมันได้กลิ่น ‘อาหาร’ อันสดใหม่ จึงแห่แหนกันมาจากทั่วสารทิศหมายบุกขึ้นมาเข่นฆ่าหากินบนเกาะ
อนิจจาสุดท้ายพวกมันก็ถูกลิขิตให้ตายอนาถ…
ในกระบวนการฆ่าล้างบางสัตว์ประหลาดดังกล่าว เป็น ต้วนเนี่ยนเทียน ลูกชายของต้วนหลิงเทียน อาสาลงมืออย่างคึกคัก
หลังจากที่ทำให้รอบๆเกาะเจิงนองไปด้วยเลือดแล้ว เหล่าสัตว์ประหลาดทั้งหลาย ก็เริ่มบังเกิดความหวาดกลัว ไม่กล้าเข้าใกล้เกาะผีสางในสายตาของพวกมันอีก
“ท่านพ่อ ท่านแม่ ต่อไปพวกท่านก็พักอยู่ที่นี่เถอะ…อย่าได้เสี่ยงขึ้นไประนาบเทวโลกเลย”
“ขอให้พวกท่านรอข้า 300 ปี! อีก 300 ปีข้าจะพาเค่อเอ๋อกลับมาให้ได้!”
หลังจากจัดแจงอะไรหลายๆอย่างให้ครอบครัวแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็เตรียมพร้อมออกเดินทาง แน่นอนว่าต้องมาร่ำลาต้วนหรูเฟิงกับลี่หลัวบิดามารดาเขาก่อนไป
“เทียนเอ๋อ เจ้าต้องระวังตัวให้มาก”
ต้วนหรูเฟิงกล่าวออกเสียงเข้มสีหน้าจริงจังนัก อย่างไรก็ตามลึกลงไปในใจของมัน มากล้นไปด้วยความภาคภูมิใจที่มีลูกชายเก่งกาจถึงขนาดนี้
“เทียนเอ๋อ ขึ้นไประนาบเทพ เจ้าอย่าได้ฝืนตัวเองเกินไปและจงระวังให้มาก…”
ลี่หลัวนั้นแทบไม่อาจทนปล่อยให้ลูกชายคนเดียวจากไปได้
