กล่าวถึงท้ายประโยค สองตาต้วนหลิงเทียนก็ฉายแววเยียบเย็นออกมา
“ถังซานเป่า?”
ด้าน ‘ถังซานเป่า’ พอได้ยินคำพูดของต้วนหลิงเทียน ก็ผงะไปเล็กน้อยค่อยส่ายหัวไปมา “ต้วนหลิงเทียน ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะยังจำเจ้าของเดิมของร่างข้าได้”
“น่าเสียดาย ที่ ‘ถังซานเป่า’ ผู้นั้นได้จากไปนานแล้ว…”
ทันทีที่ ‘ถังซานเป่า’ กล่าวประโยคนี้จบคำ สองตาต้วนหลิงเทียนก็หรี่ลงทันที จากนั้นในใจเขาก็บังเกิดแสงหนึ่งงสว่างขึ้น ย้อนนึกถึงสำนึกเทวะที่คุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูกก่อนหน้าขึ้นมาอีกครั้ง…
ต่อมา ในใจเขาพลันปรากฏร่างหนึ่งขึ้น
“เจ้า…เจ้าคือหมี่ซวนงั้นเหรอ?”
ต้วนหลิงเทียนย่อมจดจำภูตขอบเขตพลังราชาเทพที่ออกจากโลกแห่งความตายมาช่ววยหมี่เยี่ยนชิงร่างเขาได้ทันที และตอนที่อีกฝ่ายพบเจอเขากลิ่นอายสำนึกเทวะที่แผ่มาตรวจสอบเขานั้น ก็ไม่ต่างจากเมื่อครู่แม้แต่น้อย เพียงแค่กลิ่นอายพลังดูเหมือนจะด้อยลง ไม่ได้ยิ่งใหญ่สุดไพศาลเหมือนวันนั้น…
และเขาก็ตระหนักได้ทันทีว่านี่มันเรื่องอะไร
สุดท้ายสมรภูมิ 9 ยมโลกแห่งนี้ ก็ไม่อนุญาตให้ผู้ที่มีระดับพลังหรือพลังวิญญาณขอบเขตเทพเข้ามา
“ไม่คิดเลยว่าถังซานเป่า จะถูกเจ้าหมี่ซวนชิงร่างมาแบบนี้…”
เรื่องดังกล่าวต้วนหลิงเทียนคิดไม่ถึงจริงๆ
“เจ้านับว่าฉลาด”
หมี่ซวนเอ่ยออกเสียยงเบา จากนั้นก็มองลึกไปทางต้วนหลิงเทียน และสายตาของมันก็เฉยเมยทำราวกับกำลังมองคนตาย!
