เพียงเพราะจี้หยิ่งไม่ไปแจ้งเบาะแสที่ได้รับมาด้วยตัวเอง ว่าลี่เฟิงผู้คุมกฏอาวุโสของพันธมิตรอุดรลับอาจจะเป็นต้วนหลิงเทียนที่ปกปิดตัวตน ก็บังเกิดความไม่พอใจจนมารังแกผู้คน?
“หึ!”
จี้หยิ่งพ่นลมสบถเสียงเย็น จากนั้นก็เหลือบมองเยว่เซาฉวินด้วยสายตาเย็นชา “พวกเจ้าวิหารเฟิงฮาวล้วนอารมณ์ร้ายกันนัก…ครั้งก่อนตอนหมี่ชวนมันทําร้ายข้า ข้ายังพอรับได้ เพราะข้าหาเรื่องมันเอง…”
“แต่คราวนี้อยูดีๆมันก็มาทุบตีข้าอย่างไรเหตุผล ข้าไม่มีวันปล่อยไปแน่!”
“ข้าจะบอกเรื่องนี้ต่อท่านอาจารย์ และให้ท่านอาจารย์ไปหาความกับวิหารเฟิงฮ่าวของพวกเจ้า!!”
กล่าวถึงประโยคท้าย สีหน้าของจี้หยิ่งก็มืดดําราวถ่านไหม้
เดิมที่จี้หยิ่งคิดว่า หลังเยว่เซาฉวินได้ยินสิ่งที่มันพูดแล้ว อีกฝ่ายจะขอโทษมันแทนหมี่ชวน ในฐานะคนของวิหารเฟิงฮ่าว เพื่อไม่ให้เรื่องราวบานปลาย…แต่สิ่งที่มันคิดไม่ถึงก็คือ หลังได้ยินคําพูดของมันแล้ว เยว่เชาฉวินกลับพยักหน้ากล่าวว่า “เอาสิ ผู้นําจี้หยิ่ง เรื่องนี้ข้าสนับสนุนท่าน หวังว่าอาจารย์ท่านจะช่วยได้”
ไปฟ้องจักรพรรดิสวรรค์จี้ฟานเทียน?
มีประโยชน์อันใด?
เยว่เขาฉวินลอบเย้ยหยันในใจ
