“ข้ากล้าพูดได้ตรงนี้เลย ว่าในปัจจุบันไม่ใช่แค่ข้าเท่านั้น แม้แต่สมาชิกคนอื่นๆของพันธมิตรสวรรค์….หากให้เลือกระหว่างยุบพันธมิตรสวรรค์แต่ได้เป็นพยานการต่อสู้ระหว่างท่านกับหวู่หลง หรือให้มีพันธมิตรสวรรค์แต่ไม่ได้ชมดู ข้าเชื่อมั่นว่าทุกคนต้องเลือกอย่างแรกแน่นอน!”
พอซ่างกวนอวิ๋นเฟิงกล่าวถึงจุดนี้มันก็คลี่ยิ้มมั่นใจ ก่อนจะหันไปมองถามคนของงพันธมิตรสวรรค์เสียงดังฟังชัด “พี่น้องทั้งหลาย…เนื่องเพราะภัยคุกคามจากพันธมิตรฟานเทียน ข้าจึงคิดจะยุบพันธมิตรสวรรค์ และหลังจากนี้ทุกคนจําต้องแยกย้ายกันไป”
ได้ยินคําพูดดังกล่าวของซ่างกวนอวิ๋นเฟิง ก็ไม่มีใครเผยสีหน้าแปลกใจ เพราะทั้งหมดรู้ดีว่าต้องเป็นแบบนี้อยู่แล้ว
“ทว่าบัดนี้ ท่านจ้าววังน้อยกําลังขอโทษข้า…”
“ข้าบอกจ้าววังน้อยไปว่าไม่จําเป็นต้องขอโทษ”
“แล้วพี่น้องทั้งหลายเล่า…คิดว่าท่านจ้าววังน้อยต้องกล่าวคําขอโทษอันใดหรือไม่?”
ประโยคสุดท้าย ขณะกล่าวซ่างกวนอวิ๋นเฟิงยังเน้นเสียงให้ดังขึ้นเป็นพิเศษ
หลังจากทุกคนกลับมารู้สึกตัว ทั้งหมดก็พร้อมใจกันส่ายหัว “ย่อมไม่แน่นอน! สําหรับพวกเรา การได้เห็นท่านจ้าววังน้อยสู้กับหวู่หลงวันนี้เป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมที่สุดแล้ว! กับอีแค่ยุบกองกําลังที่ไม่ต่างอะไรจากเปลี่ยนที่อยู่ ยังจะสลักสําคัญอันใด!?”
