ดังนั้นเพียงแค่ห้วงคิดเดียว หมี่ซวนจึงสามารถป่นทำลายดาวเคราะห์ที่ใหญ่กว่าโลกเก่าของต้วนหลิงเทียนหลายเท่าลงได้ง่ายๆ
“ระนาบโลกียะแห่งนี้เป็นบ้านเกิดของต้วนหลิงเทียนใช่หรือไม่!?”
หลังระเบิดดาวไปแล้ว แต่หมี่ซวนยังเต็มไปด้วยโทสะอันรุนแรงนัก “เช่นนั้น ข้าจักทำลายระนาบโลกียะแห่งนี้เสียให้สิ้น!!”
พอกล่าวจบคำ ร่างหมี่ซวนก็เริ่มสั่นไหว คล้ายกำลังจะงมือทำอะไรสักอย่าง.
ทว่าทันใดนั้นเอง สีหน้าของยูไลพลันเปลี่ยนไป และเร่งกล่าวหยุดยั้งหมี่ซวนเอาไว้ทันที “ช้าก่อนราชาเทพหมี่ซวน…อาตมาขอแนะนำมิให้ท่านกระทำเช่นนั้น…”
“หืม?”
หมี่ซวนหันไปมองยูไลด้วยสายตาที่ลุกโชนไปด้วยเพลิงโทสะ “ลาหัวโล้นเจ้าคิดจะหยุดข้างั้นรึ? อาศัยเจ้าคิดหรือว่าจักมีปัญญาหยุดข้าได้?”
“ถึงลาหัวโล้นเจ้าจะไม่อยู่ในสายตาข้า แต่หากข้าคิดจะฆ่าเจ้า ก็เป็นเรื่องราวอันง่ายดายนัก!”
ขณะกล่าวน้ำเสียงของหมี่ซวนยังเริ่มเต็มไปด้วยจิตสังหาร
“ราชาเทพหมี่ซวน อาตมามิได้คิดจะหยุดท่าน อาตมาเพียงแค่อยากจะกล่าวเตือนท่าน…ระนาบโลกียะแห่งนี้คือระนาบเหยียนหวง มียอดคนมากมายออกจากที่นี่ไปยังระนาบเทวโลก และยังมีเหล่าผู้อาวุโสที่อาตมานับถือมากมายที่บัดนี้ขึ้นไปอยู่ในระนาบเทพแล้ว….”
“ในบรรดาผู้อาวุโสที่อาตมานับถือเหล่านั้น…มิขาดตัวตนที่เหนือกว่าราชาเทพ”
