หลังจากกล่าวถึงจุดนี้ พอต้วนหลิงเทียนเห็นอาจารย์เขายนคิ้ว ต้วนหลิงเทียนก็รู้ดีว่าอาจารย์ไม่อยากให้เขาพลาดห้องบ่มเพาะที่มีสภาพแวดล้อมในการบ่มเพาะอันดี
เพราะสุดท้ายแล้ว สภาพแวดล้อมในห้องบ่มเพาะที่อาจารย์เขากล่าวถึง ก็แทบจะเทียบได้กับสภาพแวดล้อมในระนาบเทพ
“ท่านอาจารย์ ท่านไม่ต้องกังวล ข้ามีวิธีสร้างสภาพแวดล้อมในการบ่มเพาะให้เหมือนกับระนาบเทพ”
สุดท้ายเพื่อไม่ให้อาจารย์ของเขาต้องคิดมาก ต้วนหลิงเทียนจึงกล่าวเรื่องนี้ออกมา แต่เขาไม่ได้อธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับวิธีสร้างสภาพแวดล้อมในการบ่มเพาะให้เหมือนระนาบเทพ
ถึงแม้เขาจะเชื่อมั่นในตัวอาจารย์ว่าไม่มีทางคิดร้ายกับเขา แต่เรื่องบางเรื่องคนยิ่งรู้น้อยเท่าไหร่ก็ยิ่งดีไม่คิดจะ
แต่เป็นธรรมดาว่าหากอาจารย์เขาฟงชิงหยางเอ่ยถามออกมาด้วยความ ปิดบังอะไร
แต่ตัวนหลิงเทียนรู้ว่าอาจารย์เขาฟงชิงหยางจะไม่ถามเรื่องนี้แน่นอน
และข้อเท็จจริงก็พิสูจน์ว่าต้วนหลิงเทียนคิดถูก
ด้านฟงชิงหยางพอได้ยินคําพูดของต้วนหลิงเทียน สีหน้าก็อดฉายถึงความประหลาดใจออกมาไม่ได้ แต่ไม่นานนักก็สงบลง “เอาล่ะ ในเมื่อเป็นแบบนี้ เช่นนั้นข้าจะพาเจ้ากลับไปยังพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์เลย”
“ในฐานะจักรพรรดิสวรรค์แห่งเมี่ยเทียนรวมถึงอาจารย์เจ้า ก็สมควรแก่เวลาที่ข้าจะได้พบเจอครอบครัวกับสหายสนิทเจ้าเสียที”
ฟงชิงหยางกล่าว
